hahahhahahaha yine güldüm ya, gözlerinin içinde kayboldum?
öncelikle biz tamamen hiçiz, zira kadın isterse olur istemezse kıçını yırtsan hikaye arkadaş, bu yüzden kayboldum, mahvoldum yittim bittim artık yemiyorlar bunları
bir şey yapmam sadece gerekli durumlarda bildiklerimi dile getiririm, zira kadınlar zeki ve akıllı erkek seviyor aptallara mehil yok
Badboylar ilk adımı atınca girişken atmayınca gizemli sayılırken efendi adam ilk adamı atınca sırnaşık atmayınca korkak ilan ediliyor. O nedenle eşit şartlar ve adil tavırlar altında muamele görmediğim için ben tanışmıyorum ama tanışanlara mutluluklar diliyorum.
Tabiki. Ben bu konuda iddialıyım. Empati yapmayı ihmal etmem. Önce partnerim mutlu olsun ki ben de mutlu olmayı hak edeyim. Umarım hislerimi ve arzularımız karşılıksız kalmaz. Mutluluk hepimizin hakkı.
+ saçlarınıza bir şey yapmışsınız? - ne yapmışım? + işte ben de onu soruyorum! ne yaptınız? - bir şey mi yapmışım? hem sana ne! + vay be! sivri dilli tarafınız hemen göze batıyor! zeki ve iğneleyici birine benziyorsunuz! - siz de çok hoş birine benziyorsunuz! + taylan ben! - ben de hüdagül, memnun oldum!.😂😂😂
Çok bir şey yapmama da gerek yok aslında yahu. İlerleyen dönemlerde de gitar ya da piyano çalarım. Kendi bestelediğim birkaç şarkı var, herkese seni düşünürken yazdım deyip yolluyorum :D
hayır anlaşılacak gibi değil bu zamanın akışı arkadaş, doğumuna şahit oluğun bebeler büyüyüp güzelliğini resim etme yaşına erişiyorlar sense hala kendini dünkü bebe sanıyorsun..
Utangaç çekingen içe dönük biriyim yakınlık kuramam tanışamam bu yaşıma kadar hiçbir bayanla tanışamadım buluşamadım iletişim ve sosyal becerilerim hiç gelişmemiş
Ben çocukluğumdan beri böyle utangaç çekingen içe dönük sessiz biriyim yaşım 33 hâlâ aynıyım hiç açılamadım çocukluğumda da ergenliğimde de gençliğimde de hiçbir kızla yakınlık kurmadım tanışamadım konuşamadım arkadaş olamadım sadece böyle internetten yazarak kendimi ifade ediyorum gerçek hayatta yüz yüze ya da telefonda internette sesli görüntülü konuşamam maalesef psikososyal gelişimimi tamamlayamadım yetersiz pasif bir yetişkin erkeğim yalnızlık asosyallik içinde yaşlanıyorum
Benim hiç arkadaşım çevrem yok sosyal hayatım yok iş hayatım yok aşk hayatım zaten olmaz bu yaşıma kadar açılamadım kendimi aşamadım sosyalleşemiyorum insanlarla yakınlık kuramıyorum çok içime kapabik mesafeli biriyim kendimi hep geri çekiyorum hatta en kötüsü de senelerdir hiç evden dışarı çıkmıyorum gençliğim hep eve kapalı geçti doktorun yapacağı bir şey yok ben zamanında açılamadım kendimi aşamadım bu da yaşım ilerledikçe hayatımı daha olumsuz etkiledi hayatın içinde değilim evde tutsak gibi yaşıyorum yaşadığımı bile unutmuş gibiyim
Nasıl geçimini sağlıyorsun böyle hayat olmaz ki. Birilerine bağlı olmak zorunda değilsin. Ama dışarı çıkman , çalışman lazım. İlla hayatımızda birileri olacak diye bir kural yok
Ailemle yaşıyorum kendime ait bir hayatım yok özel hayatım yok ekonomik özgürlüğüm yok sosyal hayatım hiç yok ben hep böyle yaşadım çocukluğumdan beri bu çıkmazın içindeyim beni kimse anlamıyor ailem bile anlamıyor ben zaman öyle bir kapanmışım ki içime artık her şey imkansız geliyor çocukluğumda ve ergenliğimde bu durumu aşamadım o dönemler psikososyal gelişimin en önemli evreleri ama ben hep utangaç çekingen içime kapanarak insanlardan kaçarak yaşadım kendimi hep geri çektim diğer yaşıtlarım gibi sosyalleşemedim kendimi hep eve kapattım zamanla da dışarıya hiç çıkmamaya başladım ve gençliğimi hep eve kapalı geçirdim bu da beni uzun vadede daha olumsuz etkiledi yani bu basit bir şey değil dışarı çıkmak çalışmak gezmek eğlenmek sosyalleşmek kız arkadaş edinmek bunlar bana hep imkansız geliyor sadece hayal gibi ben kendimi bu hayatta elenmiş gibi hissediyorum zaten hayatı yeterince kaçırdım herşeye geç kaldım