Aranızda ömrünü bekar geçiren var mı bana öneride bulunabilir mi?

Yalnızlık beni olumsuz etkiliyor motivasyonum enerjim falan hep düşük kendimi hep yalnız hissediyorum bu yaşıma kadar hiç sevgilim kız arkadaşım olmadı ergenliğim gençliğim hep yalnız geçti alışsam da yine de zor geliyor

Başkalarını bilmiyorum ama ben alışsam da yine de kendimi eksik hissediyorum yani benim hiç kız arkadaşım sevgilim olmadı gençliğim hep yalnız geçti o duyguyu heyecanı hiç yaşayamadım aşk sevgi gibi şeyleri hissedemedim değer görmedim ilgi görmedim bu da beni olumsuz etkiliyor eksiklik gibi geliyor alışamıyorum

Hayır hiç arkadaşım çevrem yok benim maalesef iş hayatım sosyal hayatım aşk hayatım olmadan yaşlanıyorum gençliğim hep eve kapalı geçti senelerdir evden dışarı çıkmıyorum hep işsizim yalnızım mutsuzum hiç gezmedim eğlenmedim bile ömrüm evde geçip gidiyor kendimi hayatın dışında kalmış hissediyorum

Benim hayallerim hep basitti normal insanlar gibi dışarı çıkmak çalışmak gezmek eğlenmek sosyalleşmek sevgilim olsun aşk yasayım evleniyim falan bunlar yani ama hiçbiri olmadı hepsi içimde kaldı gençliğimi hiç yaşayamadım gençliğimin en güzel yılları eve kapalı hayattan kopuk yalnız mutsuz geçti senelerdir evden dışarı çıkmıyorum hiç motivasyonum yok kendimi yetersiz zayıf güçsüz hissediyorum 33 yaşından sonra kendimi hayata çok geç kalmış hissediyorum deneyimsiz tecrübesiz biriyim yaşamayı bilmiyorum senelerdir dışarı çıkmıyorum sağlığımda olumsuz etkilenmeye başladı artık yaşadığımı unutmuş gibiyim

Hayır benim 7 sene önce de 14 sene önce de aynıydı her şey aynıydı hiçbir şey değişmedi 18 19 yaşında da aynıydım işsizdim asosyaldim evden dışarı çıkmazdım yalnızdım seneler geçti hâlâ aynıyım hep aynı yaşam döngüsünde hayatıma devam ediyorum gençliğim hep eve kapalı geçti kendimi şanssız hissediyorum eksik hissediyorum gençliğimi hiç ama hiç yaşayamadım her şey içimde kaldı en basit şeyleri bile deneyimleyemedim hayattaki güzel şeylerden mahrum kaldım

Ben çocukluğumdan beri utangaç çekingen içe dönük sessiz biriyim bu yaşıma kadar hiç açılamadım çok pasif öz güvensiz kaldım ergenliğimde gençliğimde de açılamadım psikososyal gelişimimi tamamlayamadım eksik yetersiz kaldım yetişkin bir insanım ama çok pasifim öz güvensizim sessizim çekingen utangaç biriyim insanlardan kaçıyorum kendimi geri çekiyorum kendimi kapatıyorum hep evde durmaktan öz güvenim sosyal ve iletişim becerilerim gelişmedi motivasyonum hep düşüktü hep mutsuz yalnız çaresiz hissettim kendimi senelerdir bu durumun içinde yaşıyorum yaşım ilerledikçe daha da çıkmazda gibi hissediyorum hayata geç kaldım eksik yaşadım kendimi hayata karşı zayıf güçsüz yetersiz hissediyorum iş hayatından sosyal hayattan aşk hayatından korkuyorum

Benim gibi birini işe almıyorlar çok işe başvurdum ama almadılar gençliğim hep eve kapalı işsiz parasız asosyal geçti evde durmaktan yaşamayı unuttum hayata dair hiçbir şey yaşamadım bilmiyorum deneyimsiz tecrübesiz öz güvensiz pasif sessiz biriyim sosyal hayata uyumsuzum insanlarla iletişim kuramıyorum kendimi geri çeken biriyim toplumda yerim yok kendime ait bir hayatım yok mutlu olamadan gün göremeden yaşlanıyorum yaşlandıkça daha da içime kapandım hâlâ içime kapanık biriyim evden dışarı çıkmadan yaşıyorum hayata geç kaldım her konuda gerideyim eksik kaldım

Hayır hiçbir alakam yok zaten bilgisayarım da yok

Sağ ol

Balık

Burçlarla pek ilgilenmiyorum önemsemiyorum da belki etkisi olabilir ama ben daha çok mizaca ve kişiliğe önem veriyorum bir de çocukluk ve ergenlik döneminde psikososyal gelişimin önemli olduğunu anladım

Banada kızlar hiç yüz vermez gibi geliyor

Nasıl yani? insan değilsin derken anlamadım

Ne iş yapıyorsununuz ki

İsterseniz özel tartışabiliriz bu konuyu

Yine tam anlamadım siz ne iş yapıyorsunız

Biriyle uyum sağlamak kolay değil

Yaklaşımın sopuk

Sen nasıl istiyorsun

Cinsel ihtiyacın olmuyor mu