Eşim bağırarak beni istemediğini söyledi?

Belli ki daha toysunuz. Uyum sürecinde (3-5 yıl) bu tür uyuşmazlıklar olur, normaldir. Önemli olan, ortak nokta bulmaya çalışmak, iyi niyetli, yapıcı olmak, anlayışlı, sabırlı olmak.

Son olarak, affetmek, anlayışlı olmak, olmamış gibi saymak, kötü davranışa iyilikle karşılık vermek, dile diş göze göz dememek, netice de karşındaki can düşmanın değil, hata yapabileceğini düşünmek; aynı şekilde hata yapınca adam gibi özür dinleyebilmek, konuşabilmek, bir daha tekrarlamaması için çalışmak her zaman kazandırır yuva içerisinde, elbette karşındaki bir kazma değilse. Daha yolun başındasınız, büyük sorunlar yaşanmadığı sürece belirttiğim gibi uyum sürecinde bu tür olaylar normaldir, yaşanır. Sonra herkes idare etmeyi, hoşgörmeyi, hataları tekrarlamamayı, göz yummayı öğrenir, kişilikler oturur, insan olgunlaşır, zaten kısacık olan hayat da böylece geçer gider. Evlilik böyle yürür. Ama niyetler iyi değilse ayrılık için her zaman bahane vardır. Wesselam.

*Kız kardeşi eve gelebilir, senin evin olduğu kadar adamın da evi. Gelen de yabancı biri değil. Sabredeceksin. Rahatsız olabilirsin. Bunu ifade etmenin yolu kavga etmek değildir. Eşinle, kız kardeşiyle saygı çerçevesinde konuşmayı deneyebilirdin. Ama daha da önemlisi sabretmek. Tabi çok sınırlı bilgi olduğu için, olayın boyutunu bilemiyoruz.
*Ne demek gelene gidene nasıl karışırsın, bu ev benim? O halde kendi başına yaşasaydın evinde. Hadsiz bir söylem. Yine olay ne raddeye geldi de böyle dedi bilemiyoruz tabi.
*Belli ki pişman olmuş, ya da doğal olarak ihtiyaç hasıl olmuş. Durum her ne olursa, çikolata jelibon cart curt değil de, madem kızın kalbini kırmışsın, ağlatmışsın, üzmüşsün bari çocuk kandırır gibi değil de adam akıllı ağzınla yaptığın densizliği ağzınla yani sözle telafi et önce. Özür dile açıkça, sinirlendim, haddimi biraz aştım, sinirlerime hakim olamadım de, bi şeyler de. Sobra elmalı şeker mi alacaksın, balon mu alacaksın yine al. Ama yediğin haltı aynı ölçüde bir şeyle düzelt önce.