Gerçekten neden böyle olduğunu anlamıyorum?

(Öncellikle kötü şeyler yazacaksınız hiç okumayın Rica ediyorum) ondan çok hoşlanıyorum yüzüne bakınca utanıyorum ama o arkasını dönünce hep onu izlemek istiyorum onunla konuşmak istiyorum ama utandığım için direkt susuyorum neden böyle oluyor bilmiyorum etrafımda ki diğer erkekler umurumda olmadığı için onlarla rahat konuşabilirim ama konu o olunca kekeliyorum , bir şeye ihtiyacı oldu mu hemen yardım etmek istiyorum ilk ben koşmak istiyorum yardımına eskiden bunlar bana da saçma geliyordu ta ki onu görene dek, biliyorum onu sevdiğimi bilmemesi onu suçlu etmiyor ve durumda suçlu olarak tek kendimi buluyorum acaba çok mu çirkinim eksik miyim benden neden hoşlanmıyor gibi sorular sorarak kendimi suçlu buluyorum ve gerçekten kalbim acıyor onu görünce bu düşünceler beni bırakmıyor ve ağlamak istiyorum