3 haftadır hiçbir iletişim yok onu geri kazanmak istiyorum yardımcı olur musunuz?

Bana böyle demeyin, kahroluyorum. Çok üzgünüm bir çözüm arıyorum, onu çok seviyorum. Lütfen anlayın beni

Gelsin istiyorum, gelsin o mucize gerçekleşsin. Ben onu bitirmek istemiyorum, onu çok seviyorum, çok. Kaybetmiş olma durumumu kabul edemiyorum, göz yaşlarıma engel olamıyorum. Bu acı böyle bitiriyor beni. Beklerim ama bir taraftan da bir buçuk 2 aya doru ondan bir şey gelmezse konuşmalı mıyım diyorum, ileitşime geçip. Ya olumlu bir hamle bekliyorum instagram engeli kaldırsın diye yok. Ne kadar süreçte geçince düşüncesi değişebilir? Hiç mi düşünmez acaba gerçekten bu defa şansımızın olacağını, tüm bunlar çözülemeyecek değildi ki hiç mi değişmez düşüncesi? Neye göre böyle vazgeçiliyor? Neden artık hiçbir şey yapamıyorum, ben kahroluyorum, her tarafım zincirle bağlı bir şey yapmaya kalksam kırk düğüm daha atacak gibi neden öyle hissediyorum

Dönsün istiyorum, olumlu bir işaret olsun çok istiyorum. Onunla yeniden barışmak yeniden kavuşmak tek isteğim. Yorumunuz için teşekkür ediyorum, inşallah geri döner ve barışırız. Peki bir şey soracağım bu konularda tecrübeli olduğunuzu düşünüp sormak istiyorum. Spotifyda hala takipleşiyoruz, ben dinleme aktivitemi kapatmıştım arkadaşlarıma. Normalde benim aktivitemin açık olduğunu biliyordu, acaba oradan takibi bırakması ya da engel koymamasının sebebi ne? Şu an aktivitemi görmediği için tepkisiz i kalıyor, yoksa kötü ihtimal engelledi olarak mı düşünüyor beni ama kaç zaman oldu farkında olması lazım ya da değil mi? Aktivitemi açsam beni görse kızgınlığı devam ediyorsa buna tepki mi verir engel ya da takipten çıkma gibi? Aktivitemi açıp onun tepkisini mi anlamalıyım yoksa bu şekilde sessiz olarak kalmaya devam mı etmeliyim?

Bilmiyorum gerçekten farkında değil midir, bazı playlistlerini takibe almıştım son zamanlarda 1 er takipçisi olduğu listeleri var, aklına benim olma ihtimalim gelmiyor mudur? Ona baktığımda o daçok dinlemiyor müzik dinlediği şarkıcıları görüyorum, cem yıldız cihan mürtezaoğlu kazım koyuncu dan dinliyor bir tarafında melankoli var. Ne biliyim içimden geçiyor ki pişman olmaz mı özlemez mi bunlar olmuyor mu, ya da oluyor mudur şu an diye. Nasıl düşünmem lazım bunlarla

İyi de ben değil o bana güvenmiyor, onun bana güveni kalmadı. İlişkide yaşadığımız tartışmalardan benim çıkardığım problemlerden ya da ona anlatmadığım paylaşmadığım bilgilerden ona güvenmediğimi düşünüyordu. Bunun böyle olmadığını kendimi aşamadığım için, kişisel sebeplerle olduğunu bir süre sonra da anlatmaya vaktimin uygun zamanı bulamadığımı söyledim. İşte o da bunun geç olduğunu söyledi artık. Güven meselesinde de son ana kadar yine ben ona güven dedim, ona göre dediğini yapmadım ve evine gelip ağladığım için gelme dediği halde nasıl güveniyim sana dedi. İşte emindi yine onu rahatsız edeceğimden bunu yapmadım, yapmıyorum. İşte diyorum ki ona bu şekilde bir şeylerin değişeceğini göstermek, onu istemediği şekilde rahatsız etmeyeceğimi, bana bu konuda güvenebilmesi için bir dayanak gibi olmasını istiyorum.

Herkes aynı değil işte, benim annem babam ayrılmıştı. Bu son yıllarda olan bir süreç olduğundan ben arkadaşlarıma bile anlatmadım ki hiç öyle birden. Kendi var olan düzenim gibi devam ettim dışarıya, zaten öyle çok sayıda yakın arkadaşım da yok ki. Sadece hiç bu konuların bahsini açmadım, dışarıdan zayıf muhtaç bir görüntü almak istemedim hiç. Ona da konuşmadım zaten ilk senemiz uzaktandı pandemi yüzünden ilişki gibi de değildi uzun süre bir yıla yakın hep ilgisini aldım konuştuk bu konuların bahsi açılmadı zaten bana hiç sormamıştı ki özel olarak annen baban ne nasıl diye. Ben de yüz yüze konuşurum dedim, ona ben de sormuyordum ayrıntılı kendim anlatmadığım için. Burada da hazır olamadım anlatmaya bir türlü güzel bir şey yaparken o an bozulsun üzülüyüm istemedim, beni zayıf görsün istemedim bu konuda. İlişkimizde rahat davranıyım istedim, benimle ilgili maddi bir şeyleri dert etmesin bunları düşünerek hareket etmesin istedim. Anlatamadım iste, bir krize girdiğimizde tartışma sonrası artık itiraf ettim ve rahatlamıştım. Ama sonra da hiç doğru düzgün vaktimiz olmadı ki her şeyi adam akıllı konuşuyum her şeyimi anlatıyım. Gerçekten olmadı, hep yoğun olduk halbuki ben zaten artık her şeyimi paylaşmaya hazırdım bir kere ona söylemiştim artık. Öyle işte bunları ona da anlattım ama inandıramadım, geç dedi...