Başınıza veya çevrenizde başına gelen biri var mı, yoksa bu acıyı yaşayan bir ben miyim?

14 buçuk sene biriyle konuşuyordum, çok detaylı olaylar var onları geçiyorum yer, o kadar yazdım göndermedi sistem bu yüzden kısa kesiyorum, beni her defasında oyalayan adam (kötü düşünmediğim için zamanın geçtiğini yaşımın geçtiğini farketmedim) yaşımdan çok daha genç gösteriyorum, ve herkes beni uyaroyordu sana göre biri değil diye ama ben kimseyi dinlemedim çünkü onu terkettiği de yalvarıyordu vicdanıma oynuyordu hatta çevrem hep bebek gibi kızsın hiç yakıştıramıyorum seni ona diyorlardı, yine takmadım onu terketsem başkalarının lafıyla demek ki herkesin etkisi altında kalırım bu da ona karşı hislerim güçlü olmazdı diye düşünüyordum, o 14 buçuk sene beni oyalayıp anneme anlatmam sağlayıp bahaneyle beni her yerden engelleyip bir kaç ay sonra duydum ki biriyle görüşüyor ve evlenecekmiş. Bu kadar zaman sabredip (6 kez görüştük sadece bu zaman diliminde) herkesi karşıma aldım onun için ve yediğim kazık canımı çok acıttı, neden ben bıraktığımda ağlıyordu sensiz yapamam deyip ailesini hiç yollamıyordu? Ama beni ortada bırakıp birini bulup hemen evliliğe adım atmak için heyecanlanma canımı çok yaktı, başına gelmeyen anlamaz gençliğimi yıllarımı gelinlik hevesimi annelik özlemimi çaldı gitti koskoca bir enkaz bırakarak, canım acıyor içimi dökmek istedim çok körmüşüm zamanımı çaldığını oyaladığını farketmemişim 😔

Ps: Dînime düşkün biriyim onunla asla birlikte olmadım (aramızda mesafe var aynı şehirlerde değiliz ama aynı memleketliyiz)