Kalbinin sürekli kırılması ama bunu kimseye anlatamamak?

Her şeyi içime atıyorum. Çünkü hayatım boyunca hep yanlış insanlar çıktı karşıma. Kime güvendiysem bir yerden sonra güvenmemem gerektiğini öğrendim. Kimi sevsem bir yerden sonra sevmemem gerektiğini öğrendim. O yüzden hep susuyorum ama artık cidden yoruldum. Verdiğim sevginin karşılığını alamamaktan, güvenememekten, kolay incitilmekten. Ne yapmam lazım? Sorun ben de mi yoksa insanlarda mı diye çok sordum kendime. Ben artık içimde yıkık dökük bir kalp taşımak istemiyorum. Tavsiye verir misiniz?