Zoruma gidiyor üzülüyorum?

Arkadaşlar merhaba. Size biraz karışık gelebilir ama kendimce dert ettiğim bir konuyu sizinle paylaşmak istiyorum. Erkek arkadaşım akrabalarını çok sevmiyor. Onlar dan uzak durmamı onlar dan bana zarar geleceğini söyleyip duruyor. Kendisinin annesi yok hep kadınların elinde büyüdü. Yani hep içindeydi. Zamanında kendisi bir şeyler yaşamış o yüzden babası da o da görüşmüyor. Önceden her hafta giderdim zaman geçirirdim bende bazı şeylere şahit oluyordum benim yanımda başkalarının lafını yapıyorlardı. Ben yorum yapmıyor susuyorum. Her neyse sevgilimin sözü üzerine uzak durmaya başladım. Ama benim kafaya taktığım şu ki. Erkek arkadaşımın ikiz kardeşinin kız arkadaşı... Ben ne kadar uzak durdukça o kadar çok onlara yakın. Her gün ama her gün iş çıkışı halasına yengesine gidiyor. Önceden çok iyiydik bu olaylardan dolayı bana uzak davranıyor. Konuşmuyor. Ama gerçekten sinsi birisi kimse farkında değil. Çok güzel oynuyor. Ve arada ciddiyet yokken her gün beraber olmak bana ters geliyor. Çokta iyi anlaşıyorlar. Buluşup hiçbir suçumuz yokken benim uzak duruşum sebebiyle dedikodumu yapıyorlar yetmezmiş gibi erkek arkadaşımın da öyle. Arada halasını yengesini arıyorum soğuk davranıyorlar. Zoruma gidiyor. Ben kendi halimde saf canım bir şeyim. İnanın kimseye hiçbir zararım dokunmadı ama sevilmiyorum belli. Kızı daha çok seviyorlar. Bu da benim zoruma gidiyor. Sizce bu durumda ne yapmalıyım. Sizce kendini sevdirmem gerekir mi kendimi göstermem gerekir mi. Ya da erkek arkadaşımın bir bildiği var deyip sessizliğimi korumaya devam mı edeyim...