"Sevgili" olmazsa olmaz mı?

Aşk dediğimiz şey işte kaybetmenin adıdır. Buna kimse pek cesaret edemez. Ondandır ki aşk erişilemeyen, birlikte yaşanılamayandır.

Aşk iki kişiliktir

Tek başına yaşanan ise ölümdür. soğuk bir ocak akşamında rüzgarın kulağıma fısıldadığı;

“İnandığını yaşa, ve umudunu yitirme sana inananda çıkar elbet”

Yalnızlık adınsa Aşk silahındır. Elbette ölmek isteyen olur Aşkın mermisiylere-state://background_color_rgba (0, 0, 0, 0), font_color_rgb (42, 42, 42), justifyLeft, p

Bir şey zaten var olmamışsa eksikliğini hissetmezsin mantığa ters. Aranızda hiç ejderhaların eksikliğini hisseden var mı? yok. çünkü ejderha yok. Aynı mantık. Bunu hiç sevgilisi olmayan insanlar için söylüyorum. Zira kendimize bir noktaya kadar yetebiliriz. Kimse "ben kendime yetiyorum" diye kendisini kandırmasın. İnsan sosyal bir varlık. Yani sevgilisiz yaşamak öyle harika ve matah değil ama dönem dönem yalnız yaşamak güzel elbette. Yıllarca sevgilim olmadı. Ne zaman konusu açılsa "en iyisi ya boş ver" dendi. Ulan en iyisi buysa sen niye kötüsünü yapıyorsun. Gel beraber sevgilisiz olalım. Sevgilin olunca hissetmediğin bir çok duyguyu yaşarsın. Biri sizi önemsiyor, size değer veriyor, sizin derdinizi dert ediniyor, sizi merak ediyor, sizin için endişeleniyor, sevgisini gösteriyor, tatlı tatlı kıskanıyor, modunuz düşünce yükseltmeye çalışıyor, sizi her anlamda korumaya çalışıyor. Kendi başına yaşayamadığın duyguları yaşarsın. Yaşanır mı sevgisiz? İnsanın yaratılışında var sevgi açlığı. Ben denedim, 47 gün yaşayabiliyorum. Sonra komaya giriyorum.

Sevgili demek insanın sevgisini paylaştığı kişi demektir. Sevgisini paylaşacak birinin her zaman hayatında olmasını ister insanlar bence. Ama her zaman sevgimizi paylaşacak bir karşı cins bulamayız, o ayrı mesele.