İki hafta oldu ayrılık konuşması yaptığımızdan beri. Onu yeniden kazanmayı ve barışmayı çok istiyorum lütfen yardım eder misiniz?

İlişkimiz süresince bana hep değer gösterdi, güzel sevgisini hep gösterdi. Ama ben ya bunları eksik yaptım ve tartışmalarla boş boş onu yordum yıprattım. Anladım diyorum artık geç diyor. Ben bunu kabullenemiyorum işte. O kadar anlatmaya çalıştım yok olmadı, ağladım olmadı. Vazgeçti bizden, ama ben barışmanın yolunu bulmak istiyorum

Teşekkür ederim yorumunuz için. Ben de barışmayı çok istiyorum, o kadar dil döktüm karşısına çıktım olmadı. İki hafta oluyor işte sorunları bir bir saydı bana ilişkideki ve artık istemediğini, ayrılmak istediğini söyledi. Bu defa çom kesin bir dil kullandı işte, bir daha umut yok ayrı yollarda olacağız. Bireysel sorunlarımız için psikoloğa gitmeliyiz ama ilişki için şans yok dedi. Hellallik istedi helalleştik, gitmeden ona sarıldım tekrar ona sevdiğimi söyledim, ben bunu söyleyemem dedi. Bu süreçte benden soğuduğunu sevgisinin azaldığını da söylemişti. Ona duygusal bir şekilde onun sevgisinin bendeki anlamını bu zaman akadar söyledim, ne kadar değerli olduğunu çok kısa bir süre el ele tutuştuk ikimiz de duygusaldık bu son konuşmayı yaparken sarıldık ayrıldık son kez olarak. Ben bitmesini istemiyorum, onu kaybetmek istemiyorum ısrar ettim olmadı o kadar uzak kalacağım ne tavsiye edersiniz bu durumda nasıl ilerleyim hiçbir şey yapmayım mı ondan gelene kadar, ya da bir şeyler gerçekleşir mi ne düşünürsünüz erkek olarak fikrinizi durumu nasıl değerlendiriyorsunuz sormak isterim

Nasıl düşünmeyim onu, sürekli aklımda gitmiyor. Bir ay sonra iletişime geçsem olmaz mı? Ben onu kazanmak istiyorum, yeniden kavuşalım istiyorum. Ama cidden çok çaresizim

İşe yarar mı dersiniz bir süre geçtikten sonra bilmiyorum. Acaba benden tamamen vazgeçmiş mi olur ne kadar beklemek gerekli ki 16 gün oldu ayrılık konuşması yapalı hiç daha iletişime geçmedim. Ama şu var ilk salı günü ayrılık konuşması yapılmıştı. Benim dik kafalı olmamdan şikayeti vardı, yine evim e gelip ağlayıp rahatsız etmemden arayacağımı düşünüyordu. Bunları ilk yapmayınca cuma günü kütüphaneye gidiyorum ben genelde yoklamak için beni ne durumdayım oraya gelmişti uzaktan geçip bakarken görmüştüm onu. Bir daha hiç görmedim iletişime de geçmedi. Bilmiyorum benim halime acıyıp ne durumdayım diye ses çıkmayınca mı bakmak istedi? Ama yine de gelmişti ama hiçbir şey yazmadı etmedi aramıyor sormuyor. Bir anlık ne durumdayım diye bakıp emin olup kötü bir şey yapmadım etmedim diye emin olduktan sonra vazgeçer o da diye mi düşündü bilmiyorum. Tek isteğim onu yeniden kazanmak

Reddedilmenin acısı değil, ben gerçekten onu kaybetmeyi istemiyorum. Tüm bu süreçte hep öncel-ki olumsuz tartışmalardır vs hepsini zamanla aşmış olarak anlamış olarak yoğunluk bittikten sonra anlatamadığım paylaşamadığım her şeyi yapmayı bekledim. Hatta bu süreçte defter aldım sınavları bitikten sonra bana olan güvenini kazanmak için adım atmak istedim. Defterde kendimi hiç anlatmamıştım hikayemi ailemi, yetiştiğim tarzı bu sebeple kendimce aşamadığım durumları anlattım. Bu şekilde beni anlamasını istedim, ona olan aşkımın büyüklüğünü hayallerimi hep yazdım hatta küçüklükten fotoğraf albümlerimi aldım sayfa sayfa ailemi vs hep göstererek anlattım. Ama ona göre bunları anlatmak için geç kalmışım, iki yıldır bu ana kadar nerdeymişim önceden yapmalıymışım artık bunlara inanmadığını söyledi. Halbuki ben çk umutluydum defteri okuyunca beni affedip şansımıza inanacağını düşünüyordum olmadı işte. Halbuki geçen yıl ona birkaç sayfa not yazdığımda olmuştu yeniden başlamıştık. İşte ben bu kadar her şeyi düzeltmek için elimden gelen çabayı göstermek için umutla düzeltebileceğimizi beklerken bunun olmamış olması, onn bana geç kaldın artık demesi halbuki gerçekten anlamışken. Ve yine de inanmayışı bazı şeyler yine de değişmeyecek demesi bunlar beni kahrediyor. Halbuki ben bizim için umutla düzelteceğim yeniden yola koyacağımız zamanı bekledim, böyle olması geç kalmış olmak onun vazgeçmesi beni kahrediyor yeniden düzeltip başlayacağımıza inancım tamken. Ve bu seer olacağını tam düşünürken çünkü kendimi ona tamamen açmışken her şeyimi kimseye anlatmadığım her durumumu anlatıp güvenmişken. Ona göre bende aşağılık kompleksi var bunları anlatmadım ve geç kaldım işte. Ben böyle olsun istemedim, o yüzden canım çok acıyor