Sizce evlilikler neden biter?

Nietzsche ne kadar da doğru söylemiş. İnsan arkadaş olabildiği ve paylaşım içinde olabildiği kişiyle evlenmeli, tabiki tek kriter de bu olmamalı evlilik denilen bu yolculukta.

Sohbet iletişimi canlı tutan en önemli unsur ama çoğu çift maalesef ki sadece takvim yapraklarını deviriyorlar birbirlerini tanımadan.

Resmiyette devam edip beyin ölümü gerçekleşmiş evlilikler var, bazı evlilikler resmen bitkisel hayatta ki kişinin yaşaması gibi bir şey, bitkisel hayatta olan kişi sadece nefes alır, yaşamaz, hissetmez, işte beyin ölümü gerçekleşen evlilikler de böyledir.

Evlilikleri saygısız ve özentisiz davranışlar bitiriyor bence. Hakaretler, ekonomik-fiziksel-psikolojik şiddet gibi unsurlar, akrabaların doldurmaya çalışması (akıllı olan kişi bu tür oyunlara gelmez, eşine ve yuvasına sahip çıkar, akrabalar tek başına bir etken olamaz), çiftlerin birbirlerinin hayatına eşlik etmemesi, aşırı kıskançlıklar, baskı, birbirlerinin alanına girmeleri, birlikte eğlenememeleri gibi durumlar bitiriyor evlilikleri. Resmiyette bitmese bile o evliliklerin beyin ölümü gerçekleşiyor, beyninde öldürdüğü eşine karşı kişi beş duyu organıyla hissiz oluyor. Beyninde eşini öldüren kişi, eşine karşı kör, sağır, duygusuz oluyor, onun yakınlaşmalarına karşı etkisiz oluyor. Kim saygısız bir insana karşı sevgi dolu olabilir ki? Çoğu kişi eşi dahi olsa kendisine saygısızlık yapan, kendisini önemsemeyen bir kişiyi resmiyette boşamasa bile beyninde öldürür, hissiz olur, duygusuz olur ona karşı. Eşinin ne güzel sözlerini duyar, ne de hakaretlerini.

Birbirini tanımayan kişiler dahi var, bu da arkadaş olamamaktan ileri gelen bir durum. Sohbeti canlı olan çiftler birbirini tanır, birbirinin hobisini bilir. Birbirine yabancı olduğu halde evliliğini sürdüren çok kişi var ama o evlilik renksiz, tatsız, tutsuz bir evlilik olsa gerek. Birbirini tanımadan, bilmeden hemen çocuk yapan kişiler de hayatının hatasını yapıyordur bence, birbirini tanımayan insanların, birbirlerine ait, birbirlerinden bir parçasının olması ne kadar da anlamsız. Belki birbirlerini tanısalar birlikte yol alamayacaklarını anlayacaklar ya da daha çok sevecekler birbirlerini ama mutlaka birbirlerini tanıyıp çocuk yapma işini ona göre ayarlamaları gerekir. Ayrıca ilk evvela evliliğin tadını çıkarmak lazım, çocuk büyük bir sorumluluk, evliliği iyice anlayıp ona göre çocuk yapmak gerekir. Her çocuk mutlu bir yuvada büyümek ister, çoğu çift çocuklar için sürüyor evlilik diyor ya, aslında o söz koca bir yalan, kendi korkularından ötürü devam ettiriyorlar evliliklerini.

Takım olamamak ve bir olamamak da, bir elmanın iki yarısı olamamak da bitiriyor evlilikleri. Arkadaş olan, takım olabilen insanlar ne kadar zıt olsalar da paylaşacak bir şey mutlaka bulurlar, bunun için arkadaş olmak çok önemli. İlişkiyi diri tutmak adına, sorunları çözmek adına sohbet edebilmek çok mühim

Çok doğru bir söz. Arkadaş olamayacağına eğlenemeyeceğimiz biriyle bir birliktelik dünyadaki cehenneme döner.

Eşlerin tek pencereden bakması, sıkıntısı olunca paylaşmak yerine içine atması, artık evlendik daha ağır yaşamalıyız tiriplerine girmesi evlilik denen şeyin sadece çocuk ve cinsellikten ibaret sanması.

İletişim eksikliği , saygının bitmesi , sevgi ve merhamet duygusunun bitmesi, biz yerine ben denilmesi... bir olmayı birlik olmayi beceremeyenlerin sonu aynı...