Erken yaşta bir yobazla evlendim. Hayatım çok zorlaştı, depresyona giriyorum. Bu böyle devam mı edecek?

Çünkü içinde bulunduğun yaşadığın şeyler evet kötü seni üzmüş ve derinden etkilemiş bunu kendi başına aşman zor ve kendi başına aşarsan bu seninle ölesiye kadar yaşayacak onun yerine bi psikoloğa gitsen daha az acı çekerek üzülerek daha az sende iz bırakarak bu süreci atlatacaksın

Ya şimdi kendine kızma kötü hissetme bazen ben bile yapıyorum bunu evet o sana iyi gelmiyor zarar veriyor üzüyor seni kırıyor hatta bazen kullanmış gibi de hissettiriyor insana ama vazgeçemiyor birlikte yaşamış olduğu geçmişe takılıyor bide onsuz yapamam ondan başkası yok diye mecburiyetten oluyor herkesin hayatında zaman zaman oluyor sonrasında bitince bu ilişki insan üzülüyor ama geçiyor zamanla iyileşiyorsun hatta belli bir süre sonra ona karşı hiç bir şey hissetmiyorsun

Sonra bi bakıyorsun hayatına giren insanların çoğunluğu böyle sonra diyorsun demekki insanlarında son kullanma tarihi var o hayatına girip sana bir şeyler yaşatan insanların hepsinin bir nedeni onlar senin bu hayatta kısa süreli veya uzun süreli yol arkadaşı oldu sana iyi kötü bir şeyler kattı öğretti ve gitti

Ben hep derim hani eyvallah deriz ya bizim canımızdan çok sevdiğimiz birisi vardır ama o seni sevmez ya da sevgisi biter zamanla bırakamazsın aptal gibi işte bırakman lazım eyvallah deyip ilerlemen lazım hayatın kuralı bu

Büyümek böyle bir şey işte doğum gününde pasta kesmek yaşın ilerlemesi falan değil

Rica ederim ama dediğim gibi öyle düşünüp hissetme kendine olan saygını kaybetme değerini düşürme her böyle yaşadığın kötü olay sana değer katıyor bunu böyle ileride anlayacaksın

Ben müsaadeni isteyeyim yatacağım kendine iyi bak dediğim gibi kendine kötü davranma aptal canım deme şunu aklından çıkarma Buda geçecek de başını önüne ey eyvallah de geç tamam mı? İyi geceler sana hoşçakal 👋

Rica ederim 😇 her şey gönlünce olsun