Ayrılık acısını erkekler mi daha çabuk atlatıyor yoksa kadınlar mı?

Ayrılık acısını yerini hızlı bir şekilde doldurabilen çabuk unutur. O boşluğu çabuk bir şekilde herhangi bir şekilde doldurabilmek önemli. Bu yeni bir partner, yeni bir alışkanlık, bir aktivite, yeni bir başlangıç vs. olabilir. Ama bu boşluğu doldurmak yerine tekrar eski günlere dönmeyi hayal eden kişi, kısa zamanda bunu bir takıntı haline getirir. Cinsiyetin önemli olduğunu düşünmüyorum. Çoğu erkeği ayrılık sonrası kendini kaybetmiş bir şekilde gördü bu gözler...

"Erkekler/kadınlar daha çabuk atlatır" diyemem çünkü her insanın duygu durumu, psikolojisi, düşünce yapısı değişkenlik gösterir. Bazı insanlar çok çabuk atlatabilirken, bazı insanlar yıllar boyu bu acıyı hissedebiliyor.

Bunun altında yatan temel durum, insanın duygularını çok yoğun bir şekilde kullanmasıdır. Duygular kullanılır fakat tamamıyla hayat, duyguların üzerinde tutulmamalıdır. Duygular mantıkla eş değer konumda olmalıdır.

Bana göre mantık bir tık daha üstün konumda olmalı.

Ben her daim mantığımı ön planda tutarım. Hatta duygularımı kullanmıyorum bile diyebilirim. Ayrılık acısı yaşamadım. Çünkü ben gidenin ardından yas tutmam. Hayatımdan çıktığı an her şey o biter. Anılar, hatıralar, kötü olaylar anında unutulur, biter tükenir. Bir daha da o insanı hayatıma asla almam.