Ulaşılmaz olmak dikkat mi çekiyor?

Eskiden sevgili olmak vs karsi degildim. Sonradan biraz da canim yanınca biraktim o isleri. Evlenmeyi bile dusunmuyorum. Okudum, atandim. Kendi yoluma ve işime bakıyorum.

Yıllardır tek bir erkekle konusmuslugum yok. 6-7 yıldır bu süre. O kadar nefret ettim erkeklerden. Simdi ise yani son 2 senedir falan fazla talep var. Gelip konusmak isteyenler, kahve icmek isteyenler, beni ders calisirken falan izlediklerini farkettigim karsi cinsler... kutuphane de falan cok oluyor bu. Y. lisans yapmak istiyorum o yuzden ders calisiyorum.

Cafe de falan bana kahve ismarlayanlar, garsonla gonderenler oluyor. Hepsini reddediyorum. Kendi dunyam var, mutluyum burada. Bir kalkanim var. Kimsenin ozellikle bir erkegin gecmesine izin vermedigim bir kalkan.

Bu durumlara acik oldugum zaman tek tüktü boyle seyler. Keske benimde sevgilim, sevdigim olsa derdim. Simdi hic bu kafalarda degilim. Erkek karsi cins arkadasim bile yok. Onlardan da ayirdim yolumu.

Boyle olunca evren ters bir tepki mi yapiyor acaba? Ben istemedikce türüyorlar, artiyorlar çünkü. Her bir taraftan cikma teklifi, arkadaslik teklifi, görücü usulu istegi vs oluyor.