Kocam bana değersiz, sevilmeye layık olmayan, beceriksiz, diyor Psikolojim bozuldu?

Eşimle 2 yıldır evliyiz. Kendisi titizlik hastası. Evde yere su bile damlatsam bağırıp çağırıyor. Bişeyi yapamadığımda beceriksiz, aptal diye hakaret ediyor. Beni sürekli başkalarıyla kıyaslıyor. İnstagramda güzel vücutlu kadınlar gösterip selülitlerimle dalga geçiyor. Üniversitenin olduğu bir caddede ufak bir restoran işletiyoruz. Sabah açılışı ben yapıyorum, bütün hazırlıkları ben yapıyorum. 12 saat çalışıyorum. Kapanışı ben yapıyorum. O sadece benden sonra geliyor, masasına oturuyor, siparişleri ben yapıyorum. İnsanlar onun karısı değil de çalışan zannediyorlar beni. Sabah kahvaltısını hazırlıyorum. Ama hergün yemek ve temizlik yapamıyorum. Akşam eve gelince yorgunluktan ölüyorum. Bazen sabahki bulaşıkları bile yıkayamıyorum.(dükkanda o kadar bulaşık yıkadıktan sonra içimden gelmiyor ayrıca) duş alıp yatmak istiyorum. Ama kendisi temizlik hastası ve yerde saç bile görse öğürüyor direk. Onun bu takıntısı cinsel hayatımızı da etkiliyor. Mesela 1 tanecik benim bile göremediğim bir tüy gördüğü zaman vücüdumda direk iğreniyor. Ben de canım ilişki istediği zaman artık kafamda bin tane şey düşünüyorum acaba iyi temizlenebildim mi, Bi yerimde bişey kaldı mı, iğrenir mi diye düşünmekten konsantre olamıyorum Ve zevk alamıyorum. Bir de sürekli selülitlerimle dalga geçiyor. (şişman değilim bu arada). Ama o sürekli instagram modellerini gösterip bak insanlar nasıl vücut yapıyor diyor. Bu sefer vücüdum kötü diye onunla olmak istemiyorum. İstiyorum aslında ama geriliyorum. Üzüldüğümü söyleyince de şakadan anlamıyorsun canım diyor. Bugün kalbimi kırdı. Ben de tutamadım kendimi ağlamaya başladım. aldım çantamı çıktım sahile gittim. Biraz sakinleşince eve geldim, konuşalım mı dedi. Hah dedim özür dileyecek herhalde. İyi konuşalım sorunlarımızı diye hevesle oturdum karşısına. Ben mutlu değilim dedi. ben mi mutlu edemiyorum seni yoksa sen mi mutlu olamıyorsun ne istiyorsun dedim. Çok pismişim (evimize habersiz misafir geldi tuvaleti kullanmak istedi ve çıktığında maşallah pırıl pırıl tertemiz dedi. Okb teşhisi konmuş arkadaşım var asla başkasının evine gidemez, evine kimseyi çağıramaz. O kız bile geldiğinde saatlerce oturdu ve dedi ki hayatımda ilk defa birinin evinde bu kadar uzun oturdum tertemiz evin. diş fırçalarıyla, buhar makinalarıyla temizlik yapıyorum.) yine de ben onun gördüğü en pis insanmışım ve 50 yaşına gelince çöp evde yaşamak istemiyormuş. Pisliğim yüzünden benimle birlikte yaşamak istemiyormuş. Ben de dedim ki ne istiyorsun pardon neymiş pis olan? Neymiş biliyo Musunuz? Sigara paketini açtığım jelatini sehpaya koymuşum. Niye çöpe atmamışım. Allahım kafayı yicem. ben de dedim ki ben de değilim. Neden dedi. Kendimi değersiz, sevilmeye layık olmayan, beceriksiz, aptal, işe yaramaz hissediyorum. Senin gözünde böyle bir insanmışım gibi hissettiriyorsun bana dedim. Evet öylesin dedi. Ben de konuşma bitmiştir dedim ve odaya çıktım. Boşanmayı düşünüyorum. Ama Bi yandan da psikolojik tedaviye ihtiyacı olduğunu düşünüyorum. Sizce ne yapmalıyım?