Niye hayatınızda biri varken başkalarıyla flörtleşme gereği duyuyonuz o kişi size sadıkken?

Kimseye güvenim yok. Özellikle sosyal medyası kız kaynayan erkeklerden Hüseyin Bolt gibi kaçıyorum. İstediğim kadar aşık olayım ama en sonunda mutlaka mantık ile karar veririm, ileride üzülmemek için. Deli gibi sürekli 'acaba o kızlardan biriyle konuşuyor mu?' diye düşünüp parayonak olup kafayı yiyeceğime, kendim gibi temiz bir erkekle olurum rahat kafayla daha iyi. Normal kız çevresine karşı değilim ama belli bir seviyesi olmalı, saçma sapan şeyler paylaşan kızlarla takipleşen erkeğe güven duymak mı? Ben öyle erkeklerle takipleşsem karşımdaki erkek benim hakkımda ne düşünür acaba? İsterse Camide imam olsun, hafız olsun yinede Allah dostudur diyip güvenmem, bunu yapan ve sonra üzülen çok kız var. Güveni dinle Bağdaştırmayın artık kaçıncı yüzyıla geldik. İmam camide temizlikçiyle cinsel ilişkiye giriyor, kursa gelen çocuğu taciz ediyor. Lisede 4 hafız vardı okulumda ve biri alkolik, diğeri uyuşturucu bağımlısı, öbürü eşekle cinsel münasebet yaşamış, diğeri okuldan bir kızı taciz etmiş. Bu devirde birine yeterince tanımadan güven duymak mı? Güldürmeyin beni.

Bu devirde dogru insani bulmak cok zor oldugu icin biri olmazsa digeri olsun diye dusunuyorlar. Ama bunu yapmak icin genis bir mide lazim. Bir cok kisiden ayni anda nasil etkilenebiliyolar? Ben bir kisiden etkilensem o sevmese bile baskasina bakmiyorum. Cunku karsimdaki insana bie seyler besleyebiliyorum.