"Kaderin bana kestiği cezasın!" dediğiniz birileri var mı?

Hayır yok.


Benim onlarda bu duyguyu yarattığım insanlar oldu elimde olmadan. Neden sevdiklerini de hiç anlamadım. Deve ve diken meselesi sanırım. İnsanlar kendilerini sallamayan, sevgilerini önemsemeyen ve duygularına çok da değer vermeyen insanlara saplanıp kalıyorlar galiba. Saygı duymak istedim bu tarz sevgilere durup dinlemek istedim bazısını. Çünkü çok etkileyiciydi bir ikisi. Hatta seviş biçiminden yıllarca sevmesinden etkilendim de anlatırken ama sonra dinlediklerim uçtu gitti biraz ilerlediğim anda üstünde duramıyordum beni seven insanın.
Hep böyleydim geçmişten beri. Diğerlerine de öyle. Kaderin onlara kestiği ceza ben olabilirim çünkü sevgilere asla karşılık vermedim. İçimde büyük bir aşk olacak ki önemseyip karşılık alacak.. Bazı zamanlar ki bu çok çok gençlik yıllarıma denk gelir ; bu sevgileri izlerken sıkılıp biraz da dalga geçeyim dediğim olmuştu. Cahillik çocukluk işte. Kukla yapıyordum beni seven insanı. Bir kuklacının kuklasıyla oynayışı gibi oynuyordum sevenin sevgisiyle. Seviyor gibi durup sallamamazlık devam ediyordu ve üstelik gülüyordum içten içe. Bazen arkadaşlarımla toplu gülüyordum erkek sevgilerine.


Zaten oldukça dalgacı bir tiptim ciddi bir duygunun üstünde durmam imkansızdı. Nasıl beni ciddiye alıp inanmışlardı çok ilginç üstelik benden çok çok olgun ve aklı başında insanların o başında olan akılları gidiyordu.


Neyse sıkıldım yazmaktan. Onlara ceza oldum ama sevmediğim sevgiye karşılık vermek zorunda da değilim. Tek kişilik sevgilerini kesselerdi onlar da. Sizi sevmeyenleri sevmeyin; itildiğinizde defolup gidin kısacası. Yapışarak sevmeyin kardeşim.

Ben insanlara imtihan gözüyle bakıyorum. "Muhakkak almam gereken bir ders varmış, kitaplarda okuduğum yetmemiş, yaşamam gerekiyormuş" diye düşünüyorum hep.

Var. Çetin imtihandan geçmeme sebep olan insanlar var. ALLAH onları da beni de ıslah etsin. Amin.

Öyle biri yok şimdilik ama olunca insafın kurusun hey kendine müslüman diye sayıp söverim :D