Bir aşk acısı daha :) Güzel kardeşim artık 32 yaşındasın ve ne kadar uzun bir ilişki yaşamış olursan ol. Bu durumların geçici olacağını bil. Yani ben yerine koyulamaz insan hiç görmedim. Alışkanlıklardan dolayı orada kalmayı tercih ediyoruz.
Evet kalmak senin tercihin ancak kötü bitmediyse tekrar dene. Kötü bittiyse şunu unutma geçmiş hiçbir zaman unutulmuyor. Unutulacak ise iki tarafta unutmalı. Yoksa işin çok çok zor.
Kim ne derse desin dakikalar saat gibi geçecek. Uyuyamayacaksın, yemeyeceksin, belki kilo vereceksin. Ama bunları unutma, İleride bunları yaşadığına şükredeceksin. Bunlar insanı olgunlaştırır ve herkes şöyle şöyle yapma derken. Sen ilk elden tecrübe edinmiş olacaksın.
Ben ofiste telefonu elimden düşürdüm sonrasını hatırlamıyorum birkaç saat sonra kendime geldim şekerim düşmüş ben anlamadım bile ne olduğunu. sonra kapandım 2 sene hiç kimseyle görüşmedim saçım sakalım birbine karıştı sabah uyanıp içiyordum sızana kadar devam ediyordum. Sonra çok ama çok sevdiğim birinin ölüm haberini alıp evden çıktım çıkış o çıkış. Fakat o günden bariz şeker kaldı. Şimdi sevinç heyecan üzüntü anında şekerim 40 a kadar düşüyor. Evet öldürmedi henüz ama bekliyorum yakında ölürüm şekerden
Şu ana kadar kimseye tam bir aidiyet duygusuyla bağlandığımı düşünmüyorum, bu da demek oluyor ki tamamen güvendiğim kimse olmadı. Aslında insanların davranışları kendilerini belli eder. Bilmiyorum, artık 6. his mi derler? Körü körüne güvendiğim kimse olmadı. Herkesin hata yapabileceğinin farkındayım çünkü. Kimse sütten çıkma ak kaşık değil ve kimse sana, senin verdiğin değeri tam olarak yansıtmaz. Bu yüzden böyle devam etmeyi düşünüyorum, düşünmesem bile yine böyle olacağımı biliyorum. Şüpheci biriyim ne beklersiniz?
Ben düşünüyorum güvenmeyi. Çünkü kimseye güvenilmez. Yani güvenip güvenmeyeceğimi karşımdakine göre belirleyecek olsam hayatımın sonuna kadar kimseye güvenemem. Elbette yine karşımdaki kişiye göre güveneceğim, güvenimin bir kısmını kazanan o olacak ama geri kalan kısmını ona verip vermeyeceğime ben karar vereceğim.
Ömer çok iyi biriydi, ama fena bir kusuru vardı. Sırf seviyor diye arkadaşlarına çok fazla güveniyordu. O zaman tanısaydım söylerdim; Ömer derdim, her ihanet, sevgiyle başlar..
Düşünerek değil yaşayarak gelişen mevzular bunlar dostum. Düşünceyle olmuyor. Yaşadıkça iyileşiyorsun. İnsanları ilişkiler yaralar, ilişkiler toparlar. Karşında nasıl bir insan, nasıl bir çevre olduğuna göre değişir hep hayat.
Çok zor oluyor o süreç hala tam bir iyileşme sağladığımı söyleyemem ama çok şükür anlayışlı bir partnerim var bir şekilde toparlıyoruz, hallediyoruz bir şeyleri. 🌸
Seciciyim belki biri kırdı diye hepsi aynı olacak diye bisi yok diğer yandan niye guveneyimki çift taraflı çalışıyor beynim. Bilemiyorum önce tanımak lazım şıp diye güvenemem
Kaç milyon insandan biriyle denedik olmadı. Tamam canımız yanıyor ilişki sonrası ama sonsuza kadar sürmeyecek ki bu da gelip geçici niye yeni ilişkilere açık olmayalım.
Evet, düşünüyorum çünkü neden olmasın.. Elbette ki körü körüne değil. Olması gerektiği ölçüde. İnsan yara alsa da yeniden güvenmeyi denemeli, denemeli ki kalbi yeniden yeşerip iyileşebilsin.
0
0 Yorumla
Gizli Üye
(25-29)
+1 yıl
Güvenirim başkalarınin suçunu suçsuz birine yüklemem yani zaten beni üzmüsler artik yoklar bundan sonraki hayatımdada onları taşiyamam