Psikolojim gerçekten iyi değil?

Arkadaşlar merhaba. Gerçekten iyi değilim. Sizin başınıza geldi mi nasıl aştınız merak ediyorum. Babamı 1 yıl önce kaybettim her şey ondan sonra başladı. Şimdi ne zaman bir baba kız görsem öyle kıskanıyorum ki nefret ediyorum tanımadığım insanlardan. 6 yıllık ilişkim var evlilik teklifi almadım evlenme teklifi alan kuzenimi görüp hikayeleri izleyip sinirden ağlıyorum. Evlenen arkadaşlarımı görünce nefret doluyorum gözlerim doluyor yaşamak istediğim hayatı başkalarında görünce kendime zarar vermek istiyorum sevgilime kötü davranmaya başlıyorum artık kendi evimde kalmak istemiyorum her şeyden çok sıkılmış bunalmış gibiyim ben mutlu değilken başkalarının hayatına normal devam etmesine katlanamıyorum kıskanıyorum öfkeleniyorum en basitinden 10 bin para biriktirdim telefon için onu da ailemin ihtiyacına verdim almak istediğim telefonu alamadım ertesi hafta en yakın arkadaşım aldığında 1 hafta kendime gelemedim hediyeler alan para yiyen dolaşan sevgilileri görünce benim bu kızdan ne eksiğim var diye ağlıyorum ne yapmayalım psikologa gitsem iyi gelir mi? Özel hastaneye filan?