Sevdiğiniz, sevgiliniz, flörtünüz her neyse artık insanların ilgilendiği biri olsa bu konuda bakacağınız şey ne olur? O kişinin tavrı sizin için daha mi önemlidir? Başka kişilerin beğendiği biriyle olmak sizi nasıl hissettirir? Kıskanır mıydınız yoksa, kıskansanız bunu gösterir misiniz?
Sevdiğiniz kişi başkaları tarafından arzulanan ve ilgi gören biri olsa bundan rahatsız olur muydunuz?
Bundan neden rahatsız olayım Çünkü bazı zamanlar ben de başkalarına arzulayabilirim burada önemli olan insanın hayal gücünü düşünmek değil burada önemli olan gerçekten fiili olarak sizin sevdiğiniz insanı başka insanların rahatsızlık vermesidir.
Yani aslında tutum konusu da şöyle hayatında biri olmayan şahıs ilgi gördüğünde güler yüzle karşılık veriyorsa pek garip gelmiyor ama bu güler yüz herkese yüz verip bir iletişim halinde olup bunu sürdürmek değil ya da herkese umut vermek değil. Hayatında birisi olan kişinin de güler yüz anlayışı sadece tebessüm olabilir. Dışarıdan ilgilere karşılık vermesi de oldukça manasız. oturup flört edecek hali yok hayatında biri varken. Bana soracak olursan ben kendi hayatımda flört dahi etmem bunun için hayatımda birinin olmasına gerek bile yok. Sebebiyse geleceğimde düşünmediğim kimseye umut verici gözükmeyi sevmiyor olmam. Onun dışında güler yüzlü biri olmam, bazenleri sıcak ve biraz heyecanlı olmam bana göre yeterince fazla bile.
Benim gibi birisinin biriyle sevgili olması oldukça zor. Ve olmadı da Herkesin sevgili olmak isteyeceği biri de değilim. Ayrıca ben de herkesle veya genelle olamam. Çünkü birilerini sırf iyi hissettirmek, iyi hissedilmek, tatmin etmek veya beklenti karşılamak için kendimi de bu yollara sokmam. Birçok kişinin de niyeti ve kafa yapısı benimkiyle uyuşmuyor. Ayrıca ben çok alışılagelmiş biri değilim. Bu yüzden benim ilişki hayatım da olmadı.
Peki mesela dışarıda bir çift gördün. Özendin diyelim. O an böyle yanında biri olduğunu düşünüp sonradan ben böyle olamam yapamam gibi şeyler diyor musun? Bende oluyor mesela dışarıda bir çift gördüm diyelim. Düşünüyorum yanımda şu an biri olsa diye ben öyle olamam falan diyorum. Yani elini tutamam sarılamam bir şey isteyemem falan gibi. Bu neden olabilir?
Ben hiç hayatımda gözümle özenilecek bir çift görmedim. Çift gördüm ama özenilecek değildi ya da bana öyle hissettirmediler. Evet, aklımda canlandırdım diyelim.. Tabii ki benim de hoşuma gider ve ben de yaşamak isterim o güzel hisleri. Ama ben yapamam değil de benim için herhangi biriyle girişmeyeceğim davranışlar. Yani yapmam derim. Belki sen de daha önceden o derece sevdiğin biri olmadığı için aklında herhangi birisiyle kendini öyle hayal edemiyor ve bunu da yapamayacağını düşünüyorsun. Çünkü sen de başka kimseyi istemiyorsun. Yani sana "başka" gelen kimseyi. Ve aklında da o insanı canlandıramıyor olabilirsin. Çünkü onunla hiç karşılaşmadın. Bu yüzden de aklına gelebilecek her şekil sana aykırı geliyor. Bunun sebebi de gerçeklikle arasına bir bağ olmaması. Olmayan bir şeyi istiyor olmak sadece hayaldir. Sen de demek ki gerçek dışı hayallere çok yaklaşmıyorsun ve bunu gerçek anlamda da göremedğinden "yapamayacağını"düşünüyorsun. Evet, bize başka gelen insanlarla da hayallerle de yapamayız. Çünkü biz gerçek olanı istiyoruz. O da olmadığına göre hayayımızda, boş hayaller kurup da umutlanacak tipler de değilsek Pek "yapabileceğimizi düşünmüyor olmak" çokta anormal değil, merak etme. Sen de bir sorun yok.
Yani yapabilir miyim aslında? Benim hayalimde kurguladığım bir kız var onunla hayalimde düşünüyorum böyle şeyleri hayal kuruyorum ama bu anlattığım farklı burada o an orada gibi düşünüyorum mesela yanımda o kız olsa elini tutamam diyorum ve düşünmeyi bırakıyorum yapamam diyerek onun dışında kurduğum hayallerde de utangacım.
Tabii ki yapabilirsin aslında. 😇 O utangaçlık belki iyi niyetinden de kaynaklanıyordur. Şunu da unutma gerçekten sevdiğin kişi seni o kadar rahat hissettirir ve kendini de o kadar sevdirir ki ben neymişim dersin. Hem kendini Hem de onu çok seversin. O da hem kendini, hem de seni çok sever. Birbirinize o kadar kıymetli şeyler hissettirirsiniz ki bu yüzden de kendini belki daha çok farketmeye başlarsın. Doğru insan seni sevmekle kalmayıp, sana seni de sevdirir. Bunun için extra bir şey de yapmaz halbuki. Bir bakmışsınız ikiniz de birbiriniz için bunları hissettiriyorsunuz karşılıklı. Yani sen utangaç olduğunu düşünsen bile o seni oldukça rahat hissettirecek ve içinden geldiği gibi davranabileceksin.😃
İkinizde utangaç olursanız sorun değil ama zamanla bir şekilde birbirinize açılmanız gerek. Ya bir taraf bunun için daha rahat olup karşı tarafa sabredecek ya da ikiside o şekilde olursa işler oldukça zor olabilir. Ama her şey tannen utangaçlık da aşılabilir o ilişkide çünkü insan sevdiği kişiye açmak ister içini ve bunun için çabalar en azından.
Kime göre olamazsınız? Olmak isteyip kendiniz adına karar verip olamam diyorsunuz. Aslında işler hiç böyle yürümez. Bu bir çelişki. Siz olmak istiyorsunuz ve olacaksınız da.
Kendini bu düşünceye o kadar inandırmışsın ki olmadan öyle olacağına hazırsın. Beynini buna şartlandırırsan öyle olmayacaksa bile öyle olur. Evet, zorlanırsın. Üstünden de gelirsin. Ama zorlanarak. Yine de buna bu kadar kafa yorup ben utanırım modundan çıkmazsan her şey çok daha zor olacak. Bir yandan da bunu kendine sen yapıyorsun. Bu işler biraz da insanın kendince bitiyor. Hayatında yalnız olacak olsan bile bu bir acizlik değil. Bu tamamen senin seçimin ve bunu bilerek de kendini rahatlat. Kimse kimseye muhtaç değildir. Sen de değilsin. Tabii ki birini istemekte haksız değilsin ama biri olursa da seni, sen olarak sever. utangaçsın diye senden kaçmaz. Ama bunu çok üsteler ve ne kadar zaman geçerse geçsin onun çabasına karşılık vermezsen işler kötü bir hal alır. Ama ben senin öyle bir şey yapacağını sanmam en başta hiç çaba göstermeyecek insan burada ya da başka bir yerde bunun çaresini aramaz.
Bak ben kendime çok değer veriyorum. kendimi çok seviyorum. egoist de değilim. Ama beni de tam anlamıyla seven bana çabalayan ve beni buna inandıran biri olmadı. Bu ben sevilmeye değer olmadığım için değil. Cevap basit karşıma çıkmadı. Bu anormal değil. Ben yüzeyselle ilgilenip bunun üstüne de ilişki kurabilirdim ama tercih etmedim. Sence de bu güç değil mi?
Sorunu kendimizde aramamak lazım. Ve şöyle de bir gerçek var. Herkes bu hayatta gerçek manada aşkı yaşar diye bir şey yok. belki de biz yaşamayacağız. dizlerime vurup üzüleyim mi napayım? Bu aranılıp bulunan da bir şey değil ki. Bu da demek değil ama kendini dış dünyaya kapatıp her şeyden soyutlayıp oturduğumuz yerden aşkı beklemek değil.
Şimdi şöyle kız farkındaysa Ve soğuk yapmıyorsa Hiç tepki vermem uzaklaşirim terk ederim ( tabi sevgili flört filansam) Kız istemiyor ve adam zorlamaya devam ederse Dalarım
Yani başkası arzuluyor diye insan sevdiğini neden bıraksın onun seninle ve o kızla hiçbir ilgisi de yok. Parmağında yüzük olan da parmağındaki yüzüğü alıp cebine koyan da mümkünse uzak dursun Birde o karaktersizlerle uğraşamaz kimse
Aslında kendi adimiza birazda Yaşlanınca hep pişmanlıkları olan bir insan mı olmak isteriz yoksa iyi ki böyle şöyle yaptım diyen mi Ne kadar akılcı davranırsak O kadar tatmin colucaz
Bazen doğru bildiklerimiz doğru olmayabilir Bu yüzden her zaman doğru olanı yapmaya çalışmak hatalı olamaz mı En azidnan doğru yapmaya çalışırken hata yaparız Ve kendimize sövmeyiz
Doğrular yanıltabilir evet Bu yüzden de gelişime açık ve yeni düşüncelere de kapalı olmamalıyız mesele bundan korkmamak anlayış ile ilerlemek Emin olduğumuz konularda fikrimize sahip çıkmak. Doğru olduğunu sandığımız şey yanlışsa bunu düzeltmek için çabalamak lazım.
Hayır okumuyorum muhtemelen okusam ben çok karamsar biri olurdum kendimi tanıyorum. Ama bu hiç okumak istemediğim anlamına gelmez ön yargı da yanlış bir ara şans verip o türe girmeliyim.
Bak felsefe karamsarlık değildir Gerçekçi olmaya çalışmaktır Sana mutlu olmayı bile öğretebilir Evet mutluluğun bile felsefesi var Mesela ölüm hakkında olan felsefe ile ölüm gerçeğinden korkmaz tıpkı yaşam kadar doğal olduğunu kabullenebilirsin Çok konusu ve işe yarar bir çok alanı var Millet çok yanlış tanıyor
Felsefe derinine indikçe inilen ve kara deliğe kadar yolu olan bir şey Ve ben kendimi tanıdığım için öyle söyledim. Ben fazla farkındalıklı olduğum da bazen kendimi karamsar buldum. Ama eveet senin dediğin gibi bu bir aydınlanma da olabilir ve belki de o karamsarlık bende ilerleyen bir gerçeklik duygusu yine varken gerçek manada mutluluğu tarlama sebep olabilir. Bu yüzden kendimizi kapatmamız doğru değil. bende buna katılmıyorum zaman. Ve evet dediğin gibi konu, konu felsefe var ayrıca her şeyin de felsefesi yapılabilir. yeter ki devreye insan zihni girsin.
Bak senin beynin tam buna uygun Farkındalık seviyen de Istersen sorgulama düşünme kabiliyeti de Felsefe hayattir Bizden ayrı düşünceler değildir Bizdendir ve sorgulamayı öğrettiği gibi Bir çok yeni düşünceler canlandırır Asıl senin gibi beyinlerin bunu okuması lazım ki Beyni rahat etsin Hatta senin üretken bir felsefeci olabileceğini düşünüyorum Yeter ki korkmayalım düşünceden Ve harekete geçelim
Baksana ben kendi içimde bile felsefe yapabilecek biriyim haha. Doğru olsa bile ben bununla kafayı yiyebilecek potansiyeli de taşıyorum. Yine de temkinli bir şekilde felsefeye yaklaşmak tam olarak felsefeyle iç içe olmak olmayacağından kendini felsefenin kollarına teslim etmen lazım ki gerçek düşüncelerin gün yüzüne çıksın. dediğini yapacağım mental olarak güçlü bir anımızı beklersek belki de o işığı kovalamak için çokta mühim değildir. ışık var mı var? Al kovala. Bu da en basiti buna yönelik herhangi bir kitap okumak doğayla iç içe olmak. Ama bunun yanında her zaman kafa yormak. Kafa yorulmuyorsa o felsefe falan değil. Felsefenin de kafaya ihtiyacı var. 🤠🤝🏻🧚🏻♀️
Hiç sorma. Farkettiklerimi ve düşüncelerimi ciddiye alıp bunları anlamlarına indirgeyip yorumlayınca hayatla çok barışık olamadım. yine de benim de çok iyimser bir yanım var neyse ki. 🙏🏻 O kurtarıyor bazen ne olursa olsun her şeyin sonucunun kötü olmadığı bir gerçek. Sadece sonucu olumsuz olabilecek düşünceler çarpar ya o misal.🤪
Felsfe için mental an beklemenin çok da anlamı yok Sonuçta bu hayatın kendisidir Mutsuzken okursan Bir bakmışın mutlu eder Çok farklı resmen Dünyan değişir Mesela Insnalar yolda yürürken tek başına sıkılırsa Sen o an okuduğun bir şeyi düşünür belki üstüne bir farklı fikir kor Deli gibi gülersin Dibine kadar her şeyi sorgulayabiliyorsun Ve bu sorgulamak biraz daha hayatın içine girmeni sağlıyor
Yazdıkların konusunda sana katılıyorum. Ama yine de fazlası çarpar insanı. Deli gibi mutlu olan bir filozof görmedim mesela ben. Tabii belki vardır bilmiyorumdur🤷🏻♀️ Açıkçası belli bir seviyede mutluluk verebilir. Kendini kaptırıp hayatını buna adamadığın müddetçe. Sorgulamak muazzam bir şey. Ben soru sormaya da bayılırım. Yapamam mesela sormadan etmeden bilmiyorum yapamazdım.. Bu yüzden evet dediğin gibi felsefenin keyifli yanları da var.😇😇😇😇 O yolda insanlar yürürken tek başına bir şey düşünüp deli gibi kakhaka atma olayına bayıldım 🧚🏻♀️😁
Evet asıl mesele onun tavrı olur. İlgi görmesi konusu bizim bir şey yapabileceğimiz bir durum değil. İnsanların bakışları ve sözleri illaki rahatsız edebilir. O karşılık vermediği müddetçe bir sorun yok.