Bir yerden sonra insan yoruluyor, tıkanıyor. Sevilmeden sevmek insanın kendine yaptığı en büyük haksızlık olur. Niye beni sevmeyeni seveyim. Tüm güzel duygular karşılıklı olmalı. O benim sevgimle beslenirken ben niye kendimi enkazda bırakayım. Ona iyi gelirken kendime niye kötü geleyim. Sevilmeden sevmek öğrenilmemesi gereken bir şey. Kimse öğrenmesin bunu, yoksa insan hep kendini hırpalar, kendinden çalar, kendine yazık eder
Yıllar yıllar önce 4 sene platonik aşk yaşamıştım. Ne kadar sevmiştim yaa🤦♀️ Allah'ım ne günlerdi ya 😂 Görmek için ne saçmalıklar yapmışım😬😬 Şimdi düşündümde gülüyorum 😂😂 Tabi sonra evlendi o. Öyle bitti gitti. Ama enteresan olan hep arkadaşlarıma derdim ki "bak görürsünüz o arabasıyla bizim bu evin önüne gelecek" dedim hep. Benim düğünümde çeyizim onun arabasıyla gitti 😳yani o araba bizim evin önüne geldi dediğim gibi. Ellerinle çeyizimi taşıdı 😬😬 Kahretmesin anılarım canlandı, kendi kendime gülüyorum 😂😂
Evet inanmış gibi yapalım 😬çünkü ben hiç öyle yanlışlıklar yapan, hatalar yapan, fevri davranan, biri değilim 😳gayet sakin bir olay olduğunda çok sakin davranan, sinirlenmeyen ılımlı, uyumlu, umursamaz, akıllı başlı biriyim 😳🤦♀️😂😂hayalimdeki kendim🙄🙄🙈😂
Ayy yaa 😂😂nasılda tanımış beni yaa❤️❤️gerçekten realdeki arkadaşlarımda aynısını der senin ne zaman ne yapacağın hiç belli olmuyor diye 😬o an ne eserse onu yapıyorum 😳😂😂
O kadar yanlışlığına şahit olduktan sonra tanımamak mümkün değildi, buna mecbur kaldım.😫😂😂😂 Benim de çok farkım olmayınca, abla bacı gidiyoz işte böyle dhdjfj
Sanmıyorum bir süreliğine olsada ilerleyen süreçte kalp karşılık bekliyor gibi beni sevmeyen birini ne kadar süre idere edebilirim bazıları platonik vs vs diyorda belkide siz sizi sevme ihtimaliyle bile idare ediyorsunuz azda olsa sevgi lazım insana bence
Sevilmek bir tohum gibi. Önce bunu toprağa eker insanın içinde büyütür yeşertirsin. Daha sonra ise sevmeyi öğrenmeyi başlarsın insan olarak. Sevildikçe sevmeyi öğrenirsin. Bir nevi bundan ders alır, tecrübe edinirsin.
Sevgiyi tattıkça sevildiğini anlarsın ve kıymetini bilirsin. Yoksa sevilsen de nasıl bir duygu olduğunu asla anlayamazsın. Sadece tahminlerinle yol alırsın o kadar. Öncelik sevgiyi bilmekte..
Yok böyle bir şey. Böyle bir şeyi başarana da üzülsem mi, sevinsem mi bilemem açıkçası. Karşılık alamadığın birini neden seversin ki? O acıyı çekmeye değer mi?