Bugün soru sormayacağım sadece içimi döküp hem tecrübemi, düşüncemi hemde mutluluğumu paylaşmak istiyorum.
Benim 6 Yıldır çok Toksik bir ilişkim vardı
uğruna Migren hastası olduğum bir ilişkiydi
Kendisi inanılmaz sinirli ve sinirlerini kontroll edemeyen aynı zaman da ağzı da iyi laf yapan birisiydi.
Kavga etmediğimiz bir günümüz olmadı
sürekli kendisi hatalı ve suçlu olmasına rağmen ne yapar eder beni suçlu konumuna düşürürdü
Bana bağırır yüzüme telefonu kapatır küfür eder hakaret eder aşağılar aklınıza gelecek herşeyi hiç çekinmeden söylerdi
Bana sürekli ufak tefek yalanlar konuşurdu zaten fakat son zamanlarda artık gözünün dışarıda da olduğunu görmüştüm
aslında yaptığı yapmaya çalıştığı herşeyin farkındaydım ama bir türlü kabullenip hayatımdan çıkartamıyordum
Kendisi söz vermesine rağmen her ufak sorunda ayrılır ve benim yapmadığım şeyleri yapmışım gibi suçlardı
Ayrılalı biraz oldu..
en son "Emin misin ayrılmak istediğinden?" diye sormuştum ya gibi
O kadar sinirlenmiştim ki
nasıl yapabilirdi bunu bize
ben babamla abimle tartışmıştım onun için diye..
Bu muhabbeti yaptığımız gün İş yerinde birisiyle tanıştım..
ve beraber geçirdiğimiz 8 saati biz 99,9% sadece gülüp eğlendik
düşünce yapımız o kadar uyumluydu ki
1 hafta sonra açılıp arkadaşlıktan daha fazla istediğini söyledi
Ben O kadar özgüvensiz birisiyim ki onun aksine.. Özgüveni, dürüstlüğü daha önce tanıdığım kimselere benzemiyor
O içimde ki boşluğu yanlış insanla doldurmaya çalışmışım meğer
daha önce hiss etmediğim şeyler hiss ediyorum
hatta beni kimse sevmez diye düşünmüştüm..
Benim 6 Yıldır çok Toksik bir ilişkim vardı
uğruna Migren hastası olduğum bir ilişkiydi
Kendisi inanılmaz sinirli ve sinirlerini kontroll edemeyen aynı zaman da ağzı da iyi laf yapan birisiydi.
Kavga etmediğimiz bir günümüz olmadı
sürekli kendisi hatalı ve suçlu olmasına rağmen ne yapar eder beni suçlu konumuna düşürürdü
Bana bağırır yüzüme telefonu kapatır küfür eder hakaret eder aşağılar aklınıza gelecek herşeyi hiç çekinmeden söylerdi
Bana sürekli ufak tefek yalanlar konuşurdu zaten fakat son zamanlarda artık gözünün dışarıda da olduğunu görmüştüm
aslında yaptığı yapmaya çalıştığı herşeyin farkındaydım ama bir türlü kabullenip hayatımdan çıkartamıyordum
Kendisi söz vermesine rağmen her ufak sorunda ayrılır ve benim yapmadığım şeyleri yapmışım gibi suçlardı
Ayrılalı biraz oldu..
en son "Emin misin ayrılmak istediğinden?" diye sormuştum ya gibi
O kadar sinirlenmiştim ki
nasıl yapabilirdi bunu bize
ben babamla abimle tartışmıştım onun için diye..
Bu muhabbeti yaptığımız gün İş yerinde birisiyle tanıştım..
ve beraber geçirdiğimiz 8 saati biz 99,9% sadece gülüp eğlendik
düşünce yapımız o kadar uyumluydu ki
1 hafta sonra açılıp arkadaşlıktan daha fazla istediğini söyledi
Ben O kadar özgüvensiz birisiyim ki onun aksine.. Özgüveni, dürüstlüğü daha önce tanıdığım kimselere benzemiyor
O içimde ki boşluğu yanlış insanla doldurmaya çalışmışım meğer
daha önce hiss etmediğim şeyler hiss ediyorum
hatta beni kimse sevmez diye düşünmüştüm..
Aşk İlişkileri
Bebek Bakımı
Cam Cilt
Üniversite Tercih
Gündem
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer