Sevilmeye layık değil miyim?

30 yaşındayım. Ne yakışıklıyım, nede kolpacı, ağzı laf yapan birisiyim.. Ben hiç sevgi görmedim...
hep sevgilim olsun istedim ama hayat boyu rededildim.. en karaktersizlerin bile sevildiği dünyada ben yalnız kaldım... Her gün üzülerek daha ne kadar yaşarım.. Bilemiyorum.. Bu hayata dayanamıyorum artık. Sürekli ölümü düşünürdüm ve korkardım. Artık hiç korkmuyorum. Hergün saatlerce üzülüyorum. Özsaygım kalmadı. Kurslar/iş çevresi/üniversitedeyken kimdrn hoşlansam istemediler beni... Her gün üzülüp el ele insanları görüp, ölene kadar ezik gibi yalnız kalacağım düşüncesini kaldıramıyorum. Kendime hep baktım.. iş/spor/estetik/bakım vb. Kendimi yırtsamda mal gibi hayatım geçti...
Sanırım son günlerim? Sanırım... bence öyle?
Sevilmeye layık değil miyim?
Cevapla