Birini sevemiyor olmanın bir suç olduğunu düşünmüyorum esasında. Birini sevmemek de birini sevmek kadar normal bir şey. Çok fazla karşılaşıyorum insanların birbirini sevmediğini söylediği zaman kötü algılayanlara. İnsanların hala alışmış olduğu bir durum olarak görmüyorum. Hangi amaçla olursa olsun; arkadaşlık veya sevgililik. Birini sevmediğimizi söylediğimizde dünyanın en kötü insanı olmuyoruz. Birisi bizi seviyor diye de sevmek zorunda değiliz. Ne arkadaşlıklar ne aşklar bitiyor şu yaşantımızda.. Sevmiyor olmak mı suç olacakmış?
Sevmek tercihen yapılabilen bir şey değil o yüzden sevmek de sevememek de suç olamaz. Bizi durumlar içerisinde suçlu pozisyonuna düşürebilecek tek şey eylemlerimiz ve sözlerimiz olabilir, hislere hüküm geçmiyor.
Sevemiyorsa kişi kendisindedir problem.. Sorunu çözemezse sevemez hiçbirzaman kimseyi.. Belki hayatı sevmiyordur belkide kendini sorunu kendinde aramalı ve çözmeli..
Insanlar işte bunu tek taraflı düşünüyorum Aslında olay tek taraflı değil Hemen kişinin kendisinde hatayı arıyorlar Peki hiç dönüp bir baktın mı çevrenin suç yok mu Daha doğrusu çevrenin derken o kişinin birlikte olduğu kişilerin suçu yok mu
Duygularda suçlu aramak saçmadır. Duygular kullanılırsa kişi tarafından işte o zaman kişi suçludur , diyebiliriz. Bunun dışında kimse kimseyi sevmek zorunda değildir elbette ama suistimal ederse itinayla cezası verilmelidir. Hak edene haddini bildirmek, fakir giyindirmek kadar sevaptır.
Sevemiyor iseler oyalamayacaklar, zorlamayacaklar. İnsanların hayatına girip saçma sapan hareketler yapmayacaklar. Yoksa kendi kendine sevemesin. Yapamadığı halde zorluyor ve insanları buna alıştırıyor ise kendileri suçlular.
Güven kırılganlıkları ve tabiki kendi türümüzün suçu. Herkes birbirine kazık attıkça daha çok birbirimize karşı bu durumları yaşarız, kardeşim. Çiğ süt mevzu konusu bir konu işte.