Sevgilimle ilk günkü heyecanımız yok, bu nasıl düzelecek?

Bu kadar kısa sürede kendimi o kadar yıpranmış ve yorulmuş hissediyorumki.. O eski heyecanım yok ona karşı. Bazı yaptığı şeylerden ötürü öyle soğuttuki beni kendinden, ne o eski aramizdaki heyecan tatlılık kaldı ne de benim gücüm. Niye böyle oldu işte bilmiyorum.

Emin ol ailevi olarak öyle ağır dertlerim varki. hiç derdim yokmuş gibi bide bu toksik ilişkiyle uğraşıyorum. Bi şekilde ne yapıp edip gene küssemde barışıyoruz. Hiç ayrılmaya yeltenmedim mi sanıyorsun, kac defa ayrıldım ama gelip kendini öyle bi acındırıp konuşuyoki ben kendimi haksız buluyorum düşün artık. Yani bildiğin vjcdan azabı çekiyorum acaba haksızlık mi yaptım diye. Napıcam bilmiyorum artık ya gerçekten ne yapmam gerekiyo

Ayrıldığımda bana hep "pişman olacaksın sonunda" der mesela. Öyle bencilki ayrıldığım zaman "sen başka bi şeye mi sinirlendin niye böyle yapıyorsun" diyo mesela, kendisi ve bu değişik karakteri yüzünden ayrılabileceğimi hiç düşünmüyo. O denli bencil ve kendini en mukemmel olarak görüyo. Az önce ayrıldım ama konuşmaları öyle değişikki yani sana öyle şeyler dese emin ol sende dersin ben ne kötü kalp kıran biriymişim diye. Iki lafından biri "sürekli kalbimi kirmaya çalışıyosun, kalp kırıyosun". Hep bu cümleleri söyleyip gene bana kendimi suçlu hissettirmeye çalıştı varya. Hayır niye böyle biri ya da neden bunu yapıyo

bugün gene yakınlaştık ya bildiğin öpüştuk elledik birbirimizi ya biz sadece bu konuda anlaşıyoruz, ne zaman tartışsak bi sekilde böyle yakınlaşinca buzlar eriyo birbirimizi kullaniyo mu oluyoruz