Yeni insanlar tanımayı çok sevsem de hayatımın merkezine çok az kişiyi koyarım. Çok kırıklıklarım olduğundan sebep midir bilmiyorum ama çok kalın duvarlarım vardır bu konuda. Hatta karşıyı bıktırabilirim güven konusu yüzünden ama o duvarları aşanlarda daimi bir dostluk ta elde ederim. İlk aşamada çok çekilmez biri olduğumun bilincinde biriyim. Beni ilk tanıyanlar çok sorunlu olarak görür hatta ama zamanla daha samimi bulduklarını da söylerler. Herkese aynı değilimdir konuştuğum kişiler konusunda.
Terazinin dengesine ağır gelen olaylar, belki dengeni sarmış olabilir. Hepimizin duvarları farklı boyutlarda. Kimiz tırmanılması umudu ile oyuk bırakırız.
Bu hayatta insanın insandan öğreneceği, insanın insana da öğreteceği mutlaka bir şeyler vardır. Tanımaya değer kendimden biraz bile parçalar yakalarsam eğer o insandan tabiki heveslenir ve tanımak isterim. Tabi bu demek değil ki karşımdaki insan da benim gibi olsun, benim gibi düşünsün, bana sürekli ayak uydursun vs. diye kriterlerle tanımak istemem. O zaman kendine arkadaş değil de sanki yanında durmasını istediğin bir asistan arıyormuşsun gibi olur. Oysa her insan farklı bir dünyadır. Önemli olan o dünya dönerken seni de düşünüyor mu, düşünmüyor mu' dur.
Hayır yok ve gerçekten bu heves kalmadı. Çünkü tekrar aynı kırgınlıkları, aynı hayal kırıklığını yaşamak istemiyorum. Korkuyorum çünkü. Bir daha yaşarsam kolay atlatamam diye. Bu yüzden olabildiğince uzak kalmaya çalışıyorum, yeni insanlardan. Ve yakın zamanda tanıdıklarıma ise "acabam" var. Acaba bana aynı şeyleri yaşatırlar mı diye. Çünkü herkes herşeyi yaparmış bunu yaşayıpta öğrendim. Bu yüzden güvendiğim çok az insan var.
Hayır artık ne bir heves ne bir sevinç ne başka birisini gösterebilecek bir aşk ne de ne bileyim başka bir fantezi filan artık kalmadı yani ben bitirdim tükettim istemiyorum artık tanımaya heves değil tanımak istemiyorum artık
Öf yok Bitirdim artık işim olmaz yaklaşık bir yıldır zaten kimseyle konuşmuyorum bile düzenli olarak bu zamana kadar konuşmadıysam daha da konuşmam gerek yok moderasyon nasıl gidiyor bu arada
Bazı insanlar vardır ki tanımaya değer. O insanların hayatımıza katacakları çok şey olduğuna inanıyorum. Ama yorgunum ben kendimi birine tanıtma halim sıfır.
Tanımaya değer olduğunu düşündüğüm insanları tanımak istiyorum evet fakat bunun dışında hayatıma çok insan almadım hiçbir zaman, almam da. Yoruyor beni bu durum, az olsun sağlam olsun düşüncesindeyim...
Yeni birini tanımak her zaman daha iyidir yani daha iyisi mutlaka vardır bunu aşk iliskisi için demiyorum arkadaşlık dostluk her şey için bu böyle bir şey olmadıysa demekki daha iyisi nasip olacak ben öyle düsünüyorum
Aslında çok fazla yorgun, kırgınım. Ama yeni insanlar tanımayı onların kalplerine dokunmayı seviyorum. Günün sonunda bana iyi ki varsın demeleri bile yeterli benim için. İnsanların yaralarını sarmak galiba bana iyi geliyor.
Hayır kimseyi tanımaya hevesim hiç bir zaman olmadı hep hayatım da olan insanlar bana yeter gözüyle baktım ama zamanla istesek de istemezsek de bir şekilde insanlar hayatımıza giriyor ama şu aralar tanımaya hevesim var gibi hissediyorum
Genelde vazgeçen ben oluyorum çok emek vermekten kaçınıyorum.
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(25-29)
+1 yıl
Her insan bir diğer insan için büyük bir gizemdir. Ne kadar kötü, iyi insan tanırsak tanıyalım yeni tanıyacaklar için içimizde her zaman heves istek olmalı.
Aşk İlişkileri 
Kadın Emeği 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Cinsel Yaşam 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
YKS2026 
Diğer 
