Nişanlıma o kadar kırıldım ki ayrılmayı bile düşünüyorum şu an, bana akıl verir misiniz?

Nişanlımın ablası bayağı güzel bir kadın. Eşi de bir o kadar çirkin. Biliyorum çirkin hoş bir kelime değil ama kadınla yan yana gelince her insanın aklına aynı şey gelir.

Dün onlara gittik, dönüşte nişanlımla konuşurken boşta bulunup “su gibi kadın nasıl bakmış yahu, shrekle fiona gibiler” dedim. Ay demez olaydım. Küfür ve hakaret etmedi ama çok rencide edici konuştu. Çok kırıldım. Ablasına laf etsem tamam da ona kötü bir şey demedim ki, güzel dedim hatta. . Nişanlımı ilk defa bu kadar uzak hissettim kendime. Ailenin dışındanmışım gibi dış kapının dış mandalı gibi hissettim. Hoş değil de anlarım zaten. yaptığım doğru değil farkındayım, önemli olan iç güzellik, ama dediğim gibi hakikaten herkesin sorgulayacağı bir ikili olduğundan nişanlımla aramdaki samimiyete güvenerek söyledim. Hala çok kırgınım acaba ayrılsam mi diyorum. Evlenince de böyle mi olacak. siz olsanız ne yapardınız