Tanıyınca soğuduğunuz insanlar yüzünden adım atmaktan korktunuz mu?

Hayır bir insan boş çıktı diye diğerleri de boş olduğunu düşünmem. denemeye devam ederim

Adım atmaktan korkmam. Söylemek istediğimi direkt olarak, dolandırmadan söylerim.

Evet, zamanında tanıyınca soğuduğum bir çok insan oldu. Ne kadar sevdiğim, bağlı olduğum önemli değil, insanlarla kolayca ilişkimi kesebildim.

Artık sevgi, aşk, hoşlantı ve duygu kavramlarından eser kalmadı içimde. Adım atmak, böyle şeyleri hissetmek, bunları yaşamak istemiyorum.

Yalnızlığıma aşığım. Hayatımda yaşayan, nefes alan, konuşan, hareket eden bir varlığı görmek istemiyorum.

Hayır çünkü hata yaptıkça insanları tanımayı daha dikkatli ve özenli olmayı öğrendim tam tersi seçici oluyorum fakat insanlara daha çok güveniyorum bu şekilde doğru insanı bulabileceğiniz inanıyorum bu benim gorusum

Oldu ancak birinin üzüntüsünü bir başkasından çıkartmıyorum

Bir söz vardı kişi göründüğünden değil sakladığından ibarettir. uzun zamanda olsa tanıdığınızı sanırsınız çünkü açık aramak yerine tanımaya çalışırsınız ki karşı taraf Size ne anlatırsa anlatsın tanıma evresinde olduğunuz için inanmanızı istediği herşeye kayıtsız şartsız inanırsınız ama bu bir gün açık bırakır sonra sen o açığı takip edersin ve aslında tanıdığın insan olmadığına karar vermeye başlarsın çorap söküğü gibi gelir tanıdıkça soğursunuz soğudukça uzak durursunuz

Bence hiç tanıyamamışım yani bu kadar da olmaz yani diyeceğiz şeyleri yapmaya başladı kendisinden hiç bekleyemeyeceğim, severek, sevgili olarak evlendigim kişi...

Atık bu düşünceden uzaklaşıyorum. En fazla ne olabilir ki, bir daha reddedilirim sadece. Adım atmak lazım, yoksa kaçıp gidebilir istediğim hayat..

Geçmişte yaşadığım durumları başkasından çıkarmam, geçmişte yaşadığım geçmişte kalır , herkes aynı olacak diye bir hadise yok

Tanıyınca “bu bana göre değil” deyip uzaklaştıklarım elbette oldu.

Evet. Kolay kolay karşı tarafa güvenemiyorum bu yüzden.
Ne çıkacağı belli olmuyor.