Kalbimi emanet ettiğim olmadı ama emanet edecek kadar sevdiğim biri oldu. Pişmanmıyım değilim sanırım. Eğer kalbimi emanet etseydim belki o zaman pişman olurdum. Zerre kadar değer verilmeye bile değmezler. Bizde gönül veriyoruz..
Hayır bırakmadım.. Aşk anlamında bırakmadım.. Tabi ki birilerine zarar verdikten sonra ya da zarar verdiğimi sandıktan sonra üzgün olduğumu dile getirmişliğim olmuştur lakin sevgi konusunda kimseden sevgi dilenecek yapıda biri değilim ben.. Aşırı gururlu bir insanım ve silersem silerim.. Benim için aşk anlamında geri dönüş çok zor.. Keyifli geceler..
Soru aklıma şu repliği getirdi "Karadeniz 'de dağlar denize paralel uzanıyor, biz onunla yan yana uzanamıyoruz" Bırakırım elbette ve hatta çokca bıraktım. Kendimize şefkat anlamında kıt olduğumuz için o merhamet damlasından yararlanmak daha bi işimize geliyor galiba 🙄 "Neren acıdı gel öpeyim" diyen annenin şefkatinden kalma bişey bu bence 🙄
Mesnevide geçer; Allah der ki; Kimi benden çok seversen onu senden alırım... Ve ekler; "Onsuz yaşayamam" deme, seni onsuz da yaşatırım. O yüzden hiç kimseyi o kişinin merhametine muhtaç olacak kadar sevmeyin size de günah...
Ben merhametli bir insanım karşı taraftanda bunu beklerdim… ama bir gerçek var beklenti içinde olmamalı bi insan. çünkü gitmeyecek bitmeyecek gibi geliyor bazen