Kalbiniz kırıldığında siz de başkalarına karşı acımasız olur musunuz?

Evet. Önceleri böyle değildim. Ama bu da kalp işte daa, kıra kıra ders verdiler bana. Bende acımasız olmak istemesemde, gözümü kırpmadan beni kırana acımasız olabiliyorum artık. Hiç güzel bir şey değil elbette. Dediğim gibi elimde değil. Acımasız olmayı sonradan öğrendim. Acıma acınacak hale düşersin diye bir söz var ya, onu kim söylediyse, doğru söylemiş. Merhamet edip, acıman gereken insanlarda var ama tam tersine acıdığını belli ettiğinde bunu suistimal edende.

Başkalarına karşı değil, bizzat o kişiye karşı acımasız olurum. Acımasızlıktan kastım da aynı şekilde karşılık vermektir. Ondan daha kötü biri olmam. Hak ettiğini, bana layık gördüğü davranışın aynısını alır benden.

Kalbim kırıldığında degilde bana acımasız olmaya başladığını hisettiğimda Allahına kadar... taş taş üstünde kalmaz öyle böyle degil.. ne sen sor ne ben söyleyim

Acımasız olanları görünce daha dikkatli oluyor insan güven kalmıyor bide kimse huyunu değişmez o yüzdede acimasızlara acımam uzak durum şans verdikçe kulanıyorlar insanı

sadece kalbimi kıran kişiye karşı acımasız oluyorum hak etmeyene birine karşı kötü olamam sonrasında pişmanlık yaşıcamı çok iyi biliyorum çünkü vicdan meselesi

Kalbimi kiranın kalbini paramparça ederim başkasına zarar olmz

Neden böyle söyledi diye gecelere kadar düşünmüşümdür hep. O yüzden acımasızlık bir yana sevdiğim insan neden bunu yaptı diye düşünürüm.

Hayir acimasiz olmam. Neden baskasinin attigi kazigi digerlerinden cikarayim ki. Bende benim kalbimi kiran kadar vicdansiz olurum o zaman.