Hayatta yalnız kalmak hediye mi yoksa lanet mi?

Yalnız kalmaktan kasıt, tek başına yaşamaksa lütuftur, hediyedir. Eğer o "özel" kişinin olmamasıyla yalnız kalmak, bunun lütuf mu, lanet mi olduğu, kişiye göre değişir. Benim hayatımda uzun süredir özel biri yok, sevgili, flört, f. kbuddy, friend with benefit gibi. Bunu lanet değil, lütuf olarak kabul ediyorum. En azından dırdır yok, eleştiri yok, kapris yok, şımarıklık yok, müşkülpesentlik yok, kavga gürültü yok, hesap soran yok, buluttan nem kapan yok, kafam rahat, huzurum var. Bir başkası bunu, yani "özel" birinin olmamasını lanet olarak değerlendirebilirdi.

4 aydır tek başıma yaşıyorum şu an için hediye ama uzun sürerse lanet olacağına da eminim, çünkü arada bir boşluk geliyor o an bakıyorsun etrafında o boşluğu dolduracak kimse yok Bi de ilk başta güzel geldiği icin herkese soğuk yapıp yanında kimseyi de bırakmıyorsun tadında kalması şart yoksa benim gibi evde bir kedi Bi de köpek ile uğraşıp durursunuz

Yerine ve bulunduğun konuma göre değişir. Bazen yalnız olmak kesinlikle iyi hissettirir. Şöyle bir ayrım var. İnsanlar da yalnız olarak yaşamak üzerine dünya ya gelmemiş çok belli. Bitkisnden hayvanına bütün alemde bir eş durumu var. Yalnızlık bence ebedi bir seçim olmamalı. Olanlar var ise saygım sonsuz elbette.

En kötüsü sevdiklerinin içinde yalnız kalmaktır, anlaşılamamaktır.. Bazen tercihtir, bazen fırsat.. Her anı değerlendirmek lazım, çünkü öyle anlarsın sana iyi geleni..