Oyuncak arabalarla oynadım, hatta kocaman bir kamyonumu kömür taşıma işinde kullandım. Eski evimiz sobalıydı ve kömürleri sokaktan kömürlüğe kadar komşudan ödünç el arabasıyla taşırdık. Babama yardım etmek için kamyonumu kullanmıştım.
Kamyonum bunun biraz büyüğü ve 6 tekerlekli olanıydı. Yeşil kupa kırmızı damperliydi. Daha da ilginci, gazetelerden kırptığım araba resimleriyle uyurdum. Sabaha buruşurdu; ama yastığın altına koyarak yeniden eski haline getiriyordum.
oyuncak bebeklerle oynardım sürekli kıyafet ve makyaj yapardım onlara. Ağızlarını deldirirdim yemek yedirirdim saçlarını tarar küt yapardım aradan günler geçerdi bakıyordum kel olmuş🤦🏻♀️ annem görmesin diye parçalara bölüp bi yerlerde saklardım sonra çok pişman olurdum
Valla ben ikisi ile de pek oynamadım oyuncak sevmezdim. Tabi kız olduğumuz için bebek ile daha çok oynamışızdır da ben daha çok sokak oyunları oynardım 😂
Ben çocukken oyuncak ne olursa oynardım. Yani benim için pek ayrım gayrım olmazdı. Ayrıca ergenliğe girdiğim ilk dönemlerde mahalle kızlarını tavlamak için evcilik oynsrken bebeklerle de oynamışlığım oldu. Her şey tavlamak içindi, her şey tavlamak içindiiii. 😂
Oyuncak araba koleksiyonum var. Oynamam ve kimseye dokundurmam. Toretto'nun ve Batman'ın klasik araçları var. Klasik Ferrari, chevrolet, Mercedes, mavi ve kırmızı vosvosum var. Diğer arabalar ise karışık ama hepsi metal koleksiyon arabaları. İş makinaları var uzaktan kumandalı mobil vinç bile var. Param anca onları almaya yetiyor hahah
Benim çocukluğumda öyle cicili bicili oyuncaklar yoktu. Biz çamurda, toprakta oynayarak büyüdük. Ama eski rulmanlardan ve inşaat tahtalarından kendimiz yaptığımız tornet adlı oyuncaklarımız vardı.
Telli arabalarımız vardı. Onları çeşitli boncuklarla süslerdik. Bilyeli patenlerimiz vardı. Asfaltı ağlatırdık. Yurt dışındaki akrabalar kumandalı araba getirmişlerdi. İyi hoş güzeldi ama kumanda Almanyada kalmıştı😂
Benim bebeklerim de vardı akrabalarım da. 🙂 Galiba çocukluktan kalma bir duygu erkek kadın eşitliğini bu yüzden daha iyi anlıyor kötü erkek espirileri yapmıyorum. Çocuklarınıza araba da alın bebek de alın en azından marul kafa bebekler, peluş ayıcıkları olsun. Eskiler çok özleniliyor. 🙂
Arabalar ama genel olarak düşünürsek orman ve yesilin bol olduğu yerde çocukluğum geçtiği için pek kapalı yerde değil doğa ile ic ice çocukluğumu gecirdim.
Gerçek bebekle oynadım kardeşimi ben büyüttüm sayılır Bir de bizim zamanımızda öyle oyuncak bebekle oyun falan pek olmazdı biz sokak oyunlarıyla büyüdük
Ben çocukken oyuncağım yoktu gercekten diyorum. gecekonduda doğdum. doğduğumda kafam bile yanmış sobaya değmiş. biz daha çok çamurla oynardık şimdi allaha şükür durumlarımız iyi
Peluş oyuncaklarla çok oynadım 26 yaşında kadınım hâlâ nerde oyuncak peluş hayvan görsem ilgimi çekiyor 😂 insan yüzlü bebeklerden korkuyorum 🤭 safinaz bebek denen bebekler vardı ya onlar güzel
Oyuncak bebeklerimle ve yaz tatilinde babaannemlere geldiğimizde en çok toprakla oynardım. Çamurla oynamaya bayılırdım. Toprağı kazıp minik havuzlar yapardık. 😄
Hatta kafamda senaryo kurup aksiyon figürleri ile onu canlandırırdım, öncesindede legolardan oyunun geçeceği alanı inşa ederdim film çeker gibi kckcjxhxhxbdkx