Yapım gereği ne birini sevebiliyorum artık ne de nefret edebiliyorum yaşım ilerledikçe insanlara karşı seçiciliğim olsun güven zamanı artık ayıramıyorum. inanmıyorum güvenmiyorum artıkın güveniyor gibi davranıyorum oda artık kendimi pislik gibi hissediyorumSorun şu neden büyüdükçe duygulara karşı bakış açımız nefrete dönüyor
Hayalinde nasıl bir kadın imajı var? Geçmiş ilişkilerine dair bir travman mı var? Hayatsever biri değil misin Veya kendini sevmediğin için insanları da sevemiyor olabilir misin Ve asosyal misin
Geçmiş ilişkilerimde çabalayan oldum hep. Hayat seven değil orta derece diyelim Kendimi sevdiğim kadar kimseyi sevemedim. Asosyal değilim sadece sosyal medyaya atmıyorum