Aşk İlişkileri 
Kadın Emeği 
Gündem 
Cinsel Yaşam 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Dünya Kupası 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
YKS2026 
Diğer 
Merhabalar. Bu gün sizlere imkansız gözüken ama hep umutlarla dolu aşk hikayemden bahsedeceğim..
8 ay önce sınıf arkadaşım olan bir kıza aşık oldum. Öyle bir kız ki kendimi buldum onda. Çok doğal, sade, güzel, akıllı, ve biraz da inatcı :)) . İlk başlarda kaçmak istesem de yapamadım artık sevdiğimi kendime itiraf etmiştim. Kızı çok sevdim sadece bir sorun vardı, arkadaşları onu gözümde o kadar büyüttüler ki (onun aşk işleriyle ilgisi olmaz diyerek) artık imkansız olacağını düşünüyordum. Kız bazen kağıttan birşeyler yapardı ben de alıp saklardım. İlk başlarda sınıfa geldiğinde utangaçtı, ben gidiyordum yanına biraz konuşuyorduk. Ve hissetmişti onu sevdiğimi. Herkese karşı bir gün iyi bir gün soğuk davransa da bana karşı öyle olmadı. Bir defter hediye etmişti ve bazen özlediğimde onu yanımda hissedebiliyorum. Çok rüyama girdi çok düşündüm hiç aklımdan çıkmadı. Ama fazla da yakın olmadım beni arkadaş gibi görmesini istemedim. Ve sakin ağır başlı biriyim yani çocukca şakalar falan yapmam ergen gibi değilim. Son 1 ayda güzel şeyler oldu. Aynı günde doğduğumuzu öğrendik 18 Nisan . Ve kız da şaşırmıştı. Ondan sonra 2-3 gün bu konuyu açtı kendisi de. Çocuklar kıza demiş bu desadüf değil, sizden olur mu diye? Kız da olabilir hayat mucizelerle dolu ben de ondan hoşlanıyorum demiş. (Ama hiç hissettirmedi). Sonra gittim yanına, tam olmasa da itiraf ettim. Olanları biliyorsun benden rahatsız oluyormusun diye sordum. O da hayır olmuyorum, üniversiteyi kazanalım neden olmasın dedi. Hayatımın en güzel günüydü o gün. Şimdi ise bazen bakışıyoruz ben tüm gün ona bakıyorum ama rahatsız olmuyor. Fazla yanına gitmiyorum ailesinin gözü üzerinde zor durumda bırakmak istemem. Sadece bekliyorum universiteyi. Gerçekten son 8 ayda özlem, umut, hayallerle dolu uzaktan bir aşk yaşıyorum. Yanımda ama dokunamıyorum, sarılamıyorum, elinden tutamıyorum). Kızı çok ta sıkmak istemiyorum şu an tüm dikkatini sınava vermiş durumda ve ailesinin gözü üzerinde. Sosyal medya falan da kullanmıyor. Bir şeyden eminim ki aşkla işi olmaz güveniyorum yani başkası çıkmaz karşısına. Yakın arkadaşları bana sabr et bekle akışına bırak diyor. Ve sevmese oluruz demez.
Sizce akışına mı bırakmalıyım? Ve 18 Nisan doğum günümüz hediye alsam doğru olur mu? Kabul etmez gibi ama yine de sordum garip olur mu hediyesiz falan?
8 ay önce sınıf arkadaşım olan bir kıza aşık oldum. Öyle bir kız ki kendimi buldum onda. Çok doğal, sade, güzel, akıllı, ve biraz da inatcı :)) . İlk başlarda kaçmak istesem de yapamadım artık sevdiğimi kendime itiraf etmiştim. Kızı çok sevdim sadece bir sorun vardı, arkadaşları onu gözümde o kadar büyüttüler ki (onun aşk işleriyle ilgisi olmaz diyerek) artık imkansız olacağını düşünüyordum. Kız bazen kağıttan birşeyler yapardı ben de alıp saklardım. İlk başlarda sınıfa geldiğinde utangaçtı, ben gidiyordum yanına biraz konuşuyorduk. Ve hissetmişti onu sevdiğimi. Herkese karşı bir gün iyi bir gün soğuk davransa da bana karşı öyle olmadı. Bir defter hediye etmişti ve bazen özlediğimde onu yanımda hissedebiliyorum. Çok rüyama girdi çok düşündüm hiç aklımdan çıkmadı. Ama fazla da yakın olmadım beni arkadaş gibi görmesini istemedim. Ve sakin ağır başlı biriyim yani çocukca şakalar falan yapmam ergen gibi değilim. Son 1 ayda güzel şeyler oldu. Aynı günde doğduğumuzu öğrendik 18 Nisan . Ve kız da şaşırmıştı. Ondan sonra 2-3 gün bu konuyu açtı kendisi de. Çocuklar kıza demiş bu desadüf değil, sizden olur mu diye? Kız da olabilir hayat mucizelerle dolu ben de ondan hoşlanıyorum demiş. (Ama hiç hissettirmedi). Sonra gittim yanına, tam olmasa da itiraf ettim. Olanları biliyorsun benden rahatsız oluyormusun diye sordum. O da hayır olmuyorum, üniversiteyi kazanalım neden olmasın dedi. Hayatımın en güzel günüydü o gün. Şimdi ise bazen bakışıyoruz ben tüm gün ona bakıyorum ama rahatsız olmuyor. Fazla yanına gitmiyorum ailesinin gözü üzerinde zor durumda bırakmak istemem. Sadece bekliyorum universiteyi. Gerçekten son 8 ayda özlem, umut, hayallerle dolu uzaktan bir aşk yaşıyorum. Yanımda ama dokunamıyorum, sarılamıyorum, elinden tutamıyorum). Kızı çok ta sıkmak istemiyorum şu an tüm dikkatini sınava vermiş durumda ve ailesinin gözü üzerinde. Sosyal medya falan da kullanmıyor. Bir şeyden eminim ki aşkla işi olmaz güveniyorum yani başkası çıkmaz karşısına. Yakın arkadaşları bana sabr et bekle akışına bırak diyor. Ve sevmese oluruz demez.
Sizce akışına mı bırakmalıyım? Ve 18 Nisan doğum günümüz hediye alsam doğru olur mu? Kabul etmez gibi ama yine de sordum garip olur mu hediyesiz falan?
