Duygusal yalnızlık, duyguları paylaşamamanın vermiş olduğu bir yalnızlık çeşididir. Bu yalnızlığı çoğu zaman aşık olma dürtümüzün önünü açmaya çalışarak kurtulmaya çalışırız. Peki ya bu yalnızlık bir ilişki yaşamadan da atlatılabilir mi?
Duygusal yalnızlık duygularını kontrol edemeyen kişiler tarafından yaşanan ve kişinin yüksek miktarda yalnızlık hissiyatına kapılmış olması ile belirti gösteren bir depresyon çeşididir. Duygusal yalnızlık bir ilişki esnasında da olabilir. Dolayısıyla duygusal yalnızlık depresyonunun ilişki ile ya da hayatındaki kişiler ile alakası yoktur, bu tamamen kişinin kendi iç dünyası ile alakalı olan bir durumdur.
Bence hayır, tek çözümü ilişki değil. Hatta ilişki bazen bir çözüm bile olmayabilir. Bir ilişki içindeyken de insan kendini yalnız hissedebilir. O yüzden her şey kafada bitiyor aslında. İnsan kendi kendisiyle mutlu olmayı öğrenmeli bence. Zaten bunu başarabilen bir insan yalnızlık duygusunu hiç hissetmeyecektir. En azından kendi adıma konuşursam, kimse girmedi hayatıma ve buna rağmen yirmi altı senedir ben bunu hiç hissetmedim.
Müslüm baba dinleyince hiç duygusal yalnızlık çekmiyorum adam o kadar çekmişki aşık olmadan aşk acısı çekiyoruz :). Uzun lafın kısası ilişki olmadan da seçenekler var aslında. Sırf içindeki boşluğu sevmeden başkasıyla doldurmak karşıdaki kişiye haksızlık bana göre. Zamanla bu olaylar bir şekil de aşılır
Duygusal yalnızlık yaşayan bireylerin, sosyal çevrelerinden tad alamadıkları görülür. Yani duygusal yalnızlığı bireyin kendi çevresi kapatamaz. Bu yalnızlığı atlatabilmek adına yeni insanlarla tanışılır, kendine iyi gelecek meşgaleler bulunur.
Duygusal yalnızlık, iyi bir dost, arkadaş ve yürekten seven biri ile atlatılır..Öyle arkadaş vardır ki her zorda yanında olur..Öyle dost vardır ki en karanlık zamanda aydınlatın ferahlık verir..Öyle seven vardır ki göz kırpmadan can verir. Yeter ki o kişi bulunsun ve yanında olsun.
Yalan yanlış bir işin içinde bulunmak istemem.. Sırf bana bir faydası olsun diye de ilişmem kimseye.. Hazırlıksız yakalamadığı sürece yaklaşmanın, kendimizi zorlamanın anlamı yok..
Bu duygusal yalnızlığın daha kötü olmasına yol açabilir. Çünkü iyi birine denk gelme ihtimali yok denecek kadar az. Kötü birine denk gelirse bu durum anksiyete ve depresyona kadar yol açar. Bu yüzden yalnızlık en doğru olanı.
İnsan kendi içine dönüpte, kendisiyle yüzleşme noktasına geliyorsa ve cesaretli adımlar atıyorsa eğer, duygusal yalnızlığı atlatabilir. Çünkü sorunu kendi içinde bulması gerekiyor başkasında değil.
Duygusal boşluk Demek istedin heralde? Kişinin mağdur kalması, kimsesiz kalamsı, kişinin acizliğe baş vurmasıdır. kişiden kişiye, karakterden, karaktere değişen bir durum.
Sosyalleşerek farklı hobiler edinerek de bir nebze atlatabilirsin
0
0 Yorumla
Gizli Üye
(25-29)
+1 yıl
Duygusal yanlizligin kokenine bakilmali. Bu yanlizlik aileden kaynakliysa daha cok ailenin huzur bulmasiyla gider. Aşkla alakaliysa kafa dengi ten uyumu ile bir sevda hayati aşk hayati ile gider o yanlizlik.
Bionda gezdigim anlasilmasin, yanlis anlasilmamak icin dedim bi yandanda ama sen ikinci paylasimimimda anladin direk xd. Bu arada sorulariniz ve soru kaliteniz cok iyi bionuzdan cikamiyorum.
Kendini severseniz kimsenin vericegi kırıntılara ihtiyaç duymazsınız o kırıntı var ya sonra sizi daha büyük depresyona sokar kendini sev kardeşim eminim çok güzel özelliklerin var