Türk erkekleri evlilikten neden kaçıyor?

Sadece erkekler değil şu devirde kızlar da kaçıyor. Erkekler ben kazanayım evdeki hatun yan gelip yatarak paramı yesin , olmadık sebeplerden nazını çekeyim , zaten evlenmeden de cinselliği yaşıyorum her şey bir imza mı , eskisi gibi kızlar ile alakam olmayacak hovardalık yapamayacağım ; kızlar ise çocuk yapacağım dolayısıyla uykusuz kalacağım hep , çocukla sürekli ben ilgileneceğim , sancılar çekeceğim kocamın hiç bir şekilde böyle dertleri olmayacak , sürekli yemek yapacağım , ataerkil düzen bizi köleleştiriyor , kadına değer kalmadı vs vs. gibi zamanımızda değişen düşünceler yüzünden toplumda ciddi manada yozlaşma mevcut. Herkes gençliğin hevesine kapılarak herşeyi çok hızlı yaşıyor sonrasında , beyinle verilen kararlar olmadığı için yanlışlar silsileleri birbirini müteakip pişmanlık yaşıyor bir şekilde. Sonrasında karşı cins güvenilmez , doğru dürüst seven insan kaldı mı yok efendim bekarlık sultanlık yok efendim aşka inancımı kaybettim yok efendim insanın geçmişi önemli değildir falan filan... Yani sevgi tükenebilen bir şey sonuç itibariyle , birşeyin sonucu belliyse insanın aklında kötü bir tecrübe olarak yer edeceğinden emin olduğu halde bu hevese kapılması ahmaklıktan başka ne olabilir ki? Bizden önceki nesillerin tecrübelerini dinlemek yerine burnumuzun dikine gitmek neden? Asıl masum , güzel , menfaatsiz , karşılıksız ve bir o kadar da özenilen aşklar onlarınkiler değil mi? Demek bi pek çok yerde hata mevcut.

İyi ki diyorum iyi ki yanlış kararlar vermedim yahut yanlışa yönelmedim şu yaşadığımız yüzyılda olsa dahi vicdanen rahat hissetmez belki de intiharı bile düşünürdüm. Şu 27 yıllık hayatım boyunca sadece platoniklerim oldu sadece baktım masumca konuşmaya dahi çekindim , fiziksel en ufak bir şey olmadan sadece duygusal olarak aklımda yer etti bazıların sonra çıkıp gittiler kimisi evli kimisi çoluk çocuk sahibi mutlu mesut olsunlar her daim. Darısı ne zaman bizim başımıza bekleyip göreceğiz...

Yazık , çok yazık gerçekten , zamane gençlerine çok üzülüyorum , hiç bir zaman bazı şeylerin kıymetini anlayamayacaklar. Epey uzun oldu biliyorum ama bu konu beni ciddi manada rahatsız ediyor senelerce dolmuşum , yazarken her türlü duyguyu yaşadım hiddetlendim , umutlandım , duygulandım , gözlerim doldu kahroldum. En temel ve masumans duygulardan biri olan aşkı bu denli hoyratça bu denli istismar ve suistimal ederek kullanmamalıyız , el insaf ya. İnsanoğlu gerçekten çiğ süt emmiş diyerek noktalıyorum.

Dün burada bir soru okumuştum. "İyi bir kazancım var, erkeğe ihtiyacım yok, evlenmeli miyim?"

Türkiye'de kadınların büyük çoğunluğu erkeklere cüzdan gözüyle bakıyor. Paranın erkekte olması ve kadını erkeğin geçindirmesini istiyor. Hal böyle olunca erkekler bir kere değil on kere düşünüyorlar.

Bugün evliliğin gerçekleşmesi için, ev alınmış, araba kapıya konmuş, aylık en az 8 bin lira geliri ve kenarda nereden baksanız 300-400 bin lira olması gerekir. Bu zamanda böylesine bir durum zenginlik sayılıyor. Bunu ancak bir erkek en az 35-40 yaşından sonra gerçekleştirebilir. Yani o zamana kadar evliliği düşünmesi zor.

Bu pozisyonda erkek de ciddi olmayan ilişkiler yaşamaya başlıyor. Cinsellik için dürtüleri de fazlasıyla olduğu için kadına karşı istekli davranıyor. Abazan mod yani. Ama bu zamanda bence haklılar. Nasıl kadın cüzdan istiyorsa erkek de kadından erotizm istiyor. Birbirlerinin ruh ikizi de diyebilirim.

Ben kadınlardan, kuru ekmeğe bile razıyım evlenirim diyeni daha hiç görmedim. Hele 40 yaş altı jenerasyon tam bir para delisi.

Benim bile yaşadığım dolu örnek var. Kıyafetime çok özenmem, spor veya casual giyinirim. Bu şekilde tanıştığım hanımların istisnasız hepsi bana ilk buluşmada burun kıvırır, içindeki dürüstlük ortaya çıkıp ayrı dünyaların insanlarıyız diyerek niyetlerinin benimle duygusal bir ilişki olmayacağını gösterirlerdi. Aynı kişiler daha bir kaç gün geçmeden benimle yeniden iletişime geçer, ben acele karar vermişim, seni tanımak istiyorum derlerdi bu seferde.

Ben sebebini biliyordum ama bunu kabul edip ve süreç içinde bilerek sessiz kalıp niyetinin ne olduğunu görmeye çalışırdım. Hiçbiri de yanıltmadı beni. Dönüşlerinin sebebi benim maddi imkanlarımı bir şekilde öğrenmiş olmalarıydı.

Bu sebeple evlenmedim. Onlar kullanacağına ben kullanıp bıraktım.

Şimdi evlilik düşünüyorum ama her kadınla değil. Benimle aynı ekonomik ve maddi imkana sahip, zeki, bilinçli, kaliteli ve güvenilir biri ile... Var mı, bunu zaman gösterecek.

Kimsenin evlilikten kaçtığı yok. Sadece hiç kimse kendi konforundan ödün vermek istemediği için evlenmek istemiyor.

Gel kirada oturalım, Asgari ücretle mesut bahtiyar olalım desek kaç kişi kabul eder. Hiç kimse. Eskiden bir kuru ekmekle nasıl günler geçirmişsek şimdide böyle yaşayalım desek kim kabul eder. Hiç kimse. O yüzden orta da suç yok. Bireyler sadece evlenince sıkıntıya gelmek istemedikleri için kısaca kabul etmiyorlar.

Ama şunu bilin ki sevdikleriniz bir bir gittiğinde, yalnız, kimsesiz, kapınızı dâhi çalmayan olduğunda pişmanlığı yaşayacaksınız. Tek bir evde sesinizin sedası kayboluyorsa, yankılanmıyorsa, sizi dinleyecek birileri yoksa pişmanlık saati çoktan geçmiş olacak.

Son bir kez daha aciklayim. Eskiden olsa 20-30 sene önce ki ozamanlarda her şey pahalı ve masraflıydı ama yinede erkler evlenirdi. 1. ana sebep cinsel baskınlık ve açlık erkeği evliliğe zorlardı.Çünkü erkeğin bu açlığı gidermesi için evlilikten başka pek şansı yoktu. Günümüzde ise sağolsun Türk kızları da Avrupalı oldu erkek yapıyorsa bende yaparım trendine uyarak veren verene. Yani erkekler cinsel açlık çekmiyor artık. 2. Sebep ise zengin olsun fakir olsun kadınlara olan güven Türkiye'de oldukça azaldı.