Çok sevilmeyi etmiyor muyuz?

Bazen çevreme bakıyorum. Çirkef, dediğim dedik, hiçbir şekilde merhameti olmayan kadınların çok daha fazla sevildiğini görünce ister istemez üzülüyorum. Adamı canından bezdiren, peşinde pervane yapan, sürekli bir şey isteyen hemcinslerim aşkı dibine kadar yaşıyor. Bir de kendime bakıyorum. 3 yıldır sevdiğim adamdan bir kez olsun bir şey istemedim. Her zor anında yanındaydım, bir an olsun onu aldatmadım. Ama verdiğim değerin de karşılığını hiç alamadım. Kavga ettiğimizde bir kez olsun peşimden gelmedi. Haklı, haksız hee konuda onu dinledim, dinlemeden yargısız infaz etmedim. Peşimde pervane etmedim, yormadım. Kısacası dibine kadar sevdim. Niye böyle oluyor? Niye ben ve benim gibi kadınların kaderi hep aynı oluyor?