İntiharı Allah affeder mi?

Benim Çok karaktersiz bir ailem oldu benim. Hayvan muamelesi gördüm. Hergün azar, hergün aşağılanma, hergün laf sokma. Ne sosyal hayatım oldu nede arkadaşım... Aç kaldım, ilacımı almadılar, evden attılar... Psikolojisi bozuk adi insanlar arasında geçti gençliğim.. Taaki üniversite bitene kadar
iyi bir üniversite ve bölüm kazandığım için kendimide hızlı geliştirdim. İşim gücüm gelirim vs iyi. Bakımımda fiziğimde iyi. Kendimi bildim bileli kız arkadaşım, sevdiğim biri olsun istedim. Ama 30 yaşındayım ve hep rededildim. Kızlar biraz daha gevşek, kolpacı erkek seviyor. Kızmayın bana bu böyle. Ben çok zor hayat yaşadığım için biraz daha ağırbaşlıyım.. Goy goy yapacak bir hayatım olmadı. Ailem yüzünden sosyal hayatım hiç olmadığından ağzımda laf yapmaz birde çoğu erkek gibi her kızdan hoşlanan bir yapım yok. Millet önüne kim gelse hoşlanıyor, intetten , çevreden kurstan vs kim olsa genelde hoşlanıyor. Beyinsiz abaza olmak lazım ki birisi tutsun.. Bense nadiren hisleri olan birisiyim. Bu gibi sebeplerden çok yoruldum. Aylardır hergece gözlerim doluyor. Gururuma yediremiyorum artık bu erkekler bile seviliyorken hala yalnızsam ölmem gerek sanırım. Aylardır saatlerce ölmem gerektiğini düşünüyorum. Ben böyle olsun istemezdim.. Artık kız arkadaşım bile olmasa olur, hayattan o kadar yoruldum. Keşke ölsem
Ne dersiniz?