Tek istediğim karşılıksız sevgi ve şefkat, bu devirde mümkün değil mi artık bu?

Sevgi ve şefkat eksikliğini öyle hissediyorumki. O yüzden başka hicbirbsye mutlu edemiyor beni elimde değil. Öğretmenim. Tek başıma yaşıyorum. Çok zorluklar atlattım. Şimdi tek başıma ayaklarım üstünde duruyorum ama şöyle guvenebilecegim sırtımı yaslayabilecegim beni psikopatlasmadan seven bir nefes ihtiyacı hissediyorum. Tek başıma güçlü olmak beni yordu. Etrafımda hoşlanan kişiler oluyor fazlaca. Ama bir süre sonra ciddi bir baskı oluyor. Sürekli etrafımda dolaşan arabesk tavırları olan, dolu dolu gözlerle bakan insanlar beni sadece ürkütüyor. Tatlı sevimli bir sevgiyle yaklasabilen pek göremedim. Sorun bendemi ne bileyim , yoruldum artık. Tek isteğim değer görmek sevilmek. Bu devirde gecrekten karşılıksız saf bir sevgiyle sevebilecek biri yok mu sizce? Birazcık sırtımdaki yük hafifletecek bende nefes alsam artık.
Tek istediğim karşılıksız sevgi ve şefkat, bu devirde mümkün değil mi artık bu?
Cevapla