15 YILLIK evlilikte 15gün beraber geçirmemiş kadar kopuk bir ilişki. arada on yaş var birimiz şehirde diğeri doğunun köyünde büyümüş... beni tavlayana kadar gayet ilgili biriydi. bana göre evlilik elele diz dize yaşlanmaktır. konuşmak. sohbetetmek şakalaşmak birbirinin gözlerine bakmak. ne hissettiğini önemsemektir.. ona göre sabah erkenden çıkıp gece yatmaya gelmek. koltukta salonda orada burada yatmak
hsonu hiçi ailece değil tek takılmak bir pazar kahvaltısını bile bizimle yapmamak gibi bir hayatı evlilik saymamı beklemesi.. ve son üç dört yıldır pankreatit hastası olup onun için yalvarıp yakarmalarıma rağmen ve ona çok zararlı olmasına rağmen sigara içmesi.. beni yok sayması. sağlığına dikkat etmeyip. ataklar geçirdiği dönemleri gizlice narkotik ağrı kesiciler ile geçirmesi. benim neden böyle sarhoş gibisin neden kilo veriyorsun hadi Dr gidelim dediğimde beni reddedip benden saklı gizli işler çevirmesi.. yaz tatilinde beni ailemin evine bırakıp kendisi kendi köyüne gidip yalnız tatil yapması.. ve en son olarak ta açtığı yeni işinde ben dururken kız kardeşini yanına alıp ona iş sağlaması.. bizim sağlık sorunlarımıza ilgisiz kalırken kendi ailesi akrabası köylüsü olunca aşırı ilgilenmesi (kendisi de sağlıkçı).. kısacası on beş yıldır beni görmemesi.. duymaması.. ve son geldiğimiz noktada akşam eve geç gelen (iş saatleriuzun) gelince camın önünda sigarası ile elinde telefon saatlerce tek takılan.. sonra gelip salonda yatan.. pankreatit ve yoğun sigara kullanımından öksürük hırıltı cinsel hayatı bitmiş gibi takılan bir adam.. beni duymuyor anlatıyorum anlamıyor.. hergün acaba yine hastanelere düşecekmiyiz kaygısı ile yaşamak okadar zor ki.. yine o hasta olacakmı. onun ihmalleri yüzünden genç yaşımda bir dedeye yaşar gibi bir hayatı çekmelimiyim kendi nefsimle savaştırması beni sinir ediyor... son olarak boşanma kararı aldım.. hala vicdanen ona üzülüyorum evliliğime üzülüyorum... resmen gitmem için beni arkamdan itti. . sorum şu.. siz olsaydınız neyapardınız...
hsonu hiçi ailece değil tek takılmak bir pazar kahvaltısını bile bizimle yapmamak gibi bir hayatı evlilik saymamı beklemesi.. ve son üç dört yıldır pankreatit hastası olup onun için yalvarıp yakarmalarıma rağmen ve ona çok zararlı olmasına rağmen sigara içmesi.. beni yok sayması. sağlığına dikkat etmeyip. ataklar geçirdiği dönemleri gizlice narkotik ağrı kesiciler ile geçirmesi. benim neden böyle sarhoş gibisin neden kilo veriyorsun hadi Dr gidelim dediğimde beni reddedip benden saklı gizli işler çevirmesi.. yaz tatilinde beni ailemin evine bırakıp kendisi kendi köyüne gidip yalnız tatil yapması.. ve en son olarak ta açtığı yeni işinde ben dururken kız kardeşini yanına alıp ona iş sağlaması.. bizim sağlık sorunlarımıza ilgisiz kalırken kendi ailesi akrabası köylüsü olunca aşırı ilgilenmesi (kendisi de sağlıkçı).. kısacası on beş yıldır beni görmemesi.. duymaması.. ve son geldiğimiz noktada akşam eve geç gelen (iş saatleriuzun) gelince camın önünda sigarası ile elinde telefon saatlerce tek takılan.. sonra gelip salonda yatan.. pankreatit ve yoğun sigara kullanımından öksürük hırıltı cinsel hayatı bitmiş gibi takılan bir adam.. beni duymuyor anlatıyorum anlamıyor.. hergün acaba yine hastanelere düşecekmiyiz kaygısı ile yaşamak okadar zor ki.. yine o hasta olacakmı. onun ihmalleri yüzünden genç yaşımda bir dedeye yaşar gibi bir hayatı çekmelimiyim kendi nefsimle savaştırması beni sinir ediyor... son olarak boşanma kararı aldım.. hala vicdanen ona üzülüyorum evliliğime üzülüyorum... resmen gitmem için beni arkamdan itti. . sorum şu.. siz olsaydınız neyapardınız...
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer