34 yaşında evde kalmış birisiyim. Hayattan nasıl keyif alabilirim?

Elime dişi sinek bile dokunmadı. Hayatım hep yarım kaldı. Sevilmedim bir kere olsun.
Psikoloğa gittim belki çaresi olur diye. Para yemekten başka hiçbir şeye yaramıyorlar 6 bin liram gitti bir yılda. Bana dediği şey kursa git iletişim kur insanlara karış diyor. 3 kurs bitirdim dil, yemek, dans. Ne oldu hiçbir şey, yalnız yaşamak bok gibi. Ailem de yok, aslında var da yok hükmünde. Kardeslerim evli çoluk çocuk derdinde. Annem babam da onlarla kalıyor, gidemiyorum yanlarına fazlaca. Sabah 8 akşam 5 bir işim var hayat akıyo gidiyor ne olduğunu anlamadığım şekilde. Hafta sonlari da psikologun veridigi kurs takvimiyle doluyo. Anlayacaganız hayattan zerre keyif almiyorum. Son şu corona bitsin bir yurt dışı turu deneyeceğim. Yine hayattan keyif almazsam bir kurşun iki lira deyip kafama sıkacağım.