Merhabalar.. Kaybetme korkum yok benim maalesef.. Bu yapı meselesi.. İnsan hayatında çok sevdiği birini kaybedince aslında her an ne kadar da pamuk ipliğine bağlı yaşadığını bi kere daha anlıyor sanırım.. O sebeple ben ''sensiz yaşayamam'' gibi iddialı sözlerden nefret ederim çünkü bilirim ki herkessiz yaşamak zorunda kalırsın.. Ha mutlu olur musun tartışılır ama yaşarsın.. Birini kaybetme korkusundan ziyade bence koruma içgüdüsü olmalı.. Kaybetme durumu her an var çünkü insan bunu bilip buna hazırlamalı kendisini, biz ölümsüz değiliz neticede.. Fakat güzel sevmeli, yerine göre kendinden bile korumalı.. Keyifli günler..
Bu korkunun sevgi ile tamamen doğru orantılı olduğunu düşünüyorum. Bana göre güvenle zerre alakası yok, ki o güven oluşunca asıl sıkıntılar baş gösteriyor çünkü yüklendikçe yükleniyor karşı taraf "nasıl olsa gitmeyeyecek" diyerek ya da öyle sanarak hiçbir şeyden geri kalmıyor fakat sevdiği insanı kaybetmekten korkan kişi kolay kolay hatalara yeltenemez, en azından bunu bile isteye yapmaz veya telafisi olmayan şeylerin idrakındadır her daim... Hayatındaykende kıymetini bilir, dört elle sarılır. Evet bana göre her iki tarafta da bu korku olmalı, kişinin kendi hayatını zindan edecek şekilde değil tabii ki, biraz olsa dahi yeterli fakat hiç olmaması benim gözümde hiç hayra alamet değil. Tecrübeyle de çokça sabittir...
Kaybetme korkusunun güvenle alakası yok ki. Sevdiğin ve değer verdiğin insanları kaybetmekten korkarsın. Birini sevmeye başladığında yanında bonus gibi bir şey, sevgin arttıkça, kaybetme korkusu da çoğalıyor. Alıştıkça daha çok tanıdıkça “ya bir gün kaybedersem onu” düşüncesi kaplıyor benliğini. Kaybetme korkusundan saçma sapan işlere kalkışmazsak :D iyidir. Tıpkı aşırı sevginin bazen istemediğimiz şekillere soktuğu gibi bizi :) kaybetme korkusu da aşırı kıskançlıkla birleşince can sıkıcı olabiliyor
Kaybetmekten korkmak🤔 düşündüm de ailemi kaybederim endişesi taşımıyorum. Sadece ölüm bizi ayırır ve bu her an hepimiz icin geçerli bir durum. Onun dışında bir kere kaybetmekten korktum bunu o kişiye de söyledim ve korkuların gerceklesir demisti ve gerçek oldu onu kaybettim. Gereğinden fazla değer ve sevgi kaybetme nedeni oluyor. Bunun güvenle ilgisi yok ben çok güvenmiştim hata yapmışım. Hiç kimseyi kaybetmekten korkmuyorum.
Kaybetmekten korkmak aslında bir nevi şüphenin göstergesidir. Tam anlamıyla insan güveniyor olsa korkusu olmaz. Korkan insan bilir kendi gibi sevilmediğini. Eöin olamaz bazı şeylerden ve o kaybetme korkusu içinde hep olur. İçinde korkusu olan tam anlamıyla güveniyor demektir. Çünkü bilir gitmeyeceğini.
Kaybetmekten korkmadığım kişiyi tabiki severim, mesele ne gitmeyecek olması, ne de gitmemesinin farketmeyecek olması. Kaybetmekten korkmuyorsam, sadece sevmeye odaklanırım çünkü, kendim olurum, o gitmesin diye kendimden ödün vermem, ondan da böyle bir şey istemem. O maşuk olur ona göre davranır ben aşık olur ona göre davranırım. Arada kırılırız, arada kızarız, arada küseriz ama ne zaman elimizi uzatsak yanımızda buluruz birbirimizi bunu biliriz en azından. Kaybetmekten korkmuyorsam sadece severim, gerisi birbirimize olan sevgimizin sınavı olur.
Sevebilir.. Kaybetme korkusu sadece sevgiyi değil takıntıyi da beraberinde getiriyor bazen. Bence gerçek sevgi denilen şeyde tam olarak bu, kaybetme korkusu olmadan sevmek.. Çünkü insanın doğasında var kaybetme korkusu olduğu hersey kaybedeceğini anlayınca kıymete biner bu normal bir arkadas da olabilir ya da bir eşya.. Mesela bunu bir çocuk ve oyuncak üzerinden yorumlarsam, bir çocuk düşünün hergun oynadığı çok sevdiği oyuncağı vardır bide bir köşeye attığı yüzüne bakmadığı ama başka bir çocuk onu almak istediğinde o oyuncağın kıymete binmesi gibi.. Gerçek sevgi kaybetme korkusu olmadan da sevmektir bana göre.
Evet sevilebilir. Derin bir sevgi olmaz belki ama sevginin de ölçütleri var neticede. Ona duyduğum sevgi belki yüzeysel bir sevgi olur ama sonuçta sevgidir. Nasıl bir çok insana sevgi duyabiliyoruz ama hayatımızdan çıksalar pek bir anlam ifade etmez, onun gibi bir şey.
Örneğin, burada tanıdığım bazı sevdiğim insanlar var. Onlara sevgi duyuyorum. Ama kaybetsem yani bir daha görüşmesem üzülecek miyim, hayır. Yani ailemin vs yerini tutmayacak sonuçta kimse. Ya da karşı cinse duyulan aşk gibi bir şey de değil. O yüzden kaybetmekten korkmadığım birini de sevebilirim.
Sevgi, saygı, ve inanmanın üzerine kurulduysa bir iliski "koşulsuz sevgi" yi hakediyordur bu şanslı kişi. Bu kavramların olduğu bir ilişkiyi kim neden bitirir ki? Ani yaşamak ve ilişkinin tadını ćıkarmak, gereksiz endişelerden uzaklaşmak en doğru yol bence.. Şunuda unutmamak gerekir, Birinin önceligi olmak vazgeçememek değildir. .
İnsan sadece kaybetmekten korktuğu kişiyi mi sever? veya sevdiği kişiyi kaybetmekten korkuyorsa mı gerçekten seviyordur? Bunlardan emin değilim. İnsan korkarak sevmemeli bence, devamlı bu duyguyla yaşamak kaybetmenin yarısıdır aslında. Sakınan göze çöp batar diye bir söz var. Zaten her şey güzel gidiyorsa insan sevdiğini kaybetmekten korkmaz. Buna sebep olacak bir durum yoktur çünkü.
Giden her türlü gidiyor. Lakin geri dönüşte aradığı kişi başka kişi oluyor. Bir ilişkide eğer size kaybetme korkusu pompalanıyorsa o ilişkiden hayır gelmiyor ve bitiyor. Seveceksen adam gibi sevicen ya da çekip gidicen işte. Yok ben sevemiyorum , zamanla olucak , zamana bırakalım , bak böyle yaparsan şöyle yaparsan giderim falan bu cümle kalıplarını duyduğunuz anda uzaklaşın oradan.
Sevemezsin. Yani seversin ama o sıradan bir sevgidir. Sevdiğin, değer verdiğin insanları kaybetmekten korkarsın. Bir gün hayatından bir şekilde çıktığında eğer senin için bir şey farketmiyorsa, o kişi senin için sıradan bir insandır. Sıradan birisine de sıradan bir sevgi besleyebilirsin...
Hayır sevemem kaybetme korkusu olması lazım ya olmadan olmuyor korku olmadan sevilmiyor insan yani sevgi bence aslında içinde gerçekten yüksek dozda korku barındırıyor diyebilirim korkmadan sevemiyorsun yani beni bırakacak mı beni aldatacak mı gidecek mi gitmeyecek mi insanın kafasında soru oluşturmayan kişiler gerçekten sevilmiyor yani korku şart bu konuda
Genelde insanlar kaybedeceği insanları sever ben biraz ters oldugum için bu insanlar gbi olmamak için mantık yürütüp kaybetmeyecegim insanı başımda taç ederim
Hayatımdaki insanı çok seviyorum ve kaybetmekten korkmuyorum. İkimiz de biliyoruz ki bir yere gitmeyeceğiz. Atlattığımız sınavlar bize bunu gösterdi. Kaybetme korkusu olmadığında daha özgür sevebiliyorsunuz. Herkese tavsiye ederim
asıl kaybetmekten korktuğum insanı sevemem güvenemem sonuçta her an gidecekmiş hissi var. ama kaybetmekten korkmadığın insan olsa da olur olmasa da yokluğunda üzülürüm belki ama kahrolmam acı çekmem
Seviliyor. Eskiden çok korkardım kaybetmekten belli ederdim giderlerdi. Simdi hiç korkmuyorum seviliyor yine ama birini tutmuyorsun zorla içinde yasiyorsun biraz.
Kaybetmekten korkmuyosam neden seviyim ki diyicem ama olmuyucak çünkü şu an öyleyim kaybetmekten korkmuyorum hem de korkuyorum sürekli kızlarla zaten başlarda çok canımı acıtıyodu ama çok sevince galiba görmezden geliyorsun
Zaten hayatımızdaki tüm insanları kaybetmez miyiz? Bazen ölümle, bazen bir ihanetle, bazen hayalkırıklığıyla bazen sessizce. Ama her insan gider ve her hikaye yarım kalır önemli olan o kaybedişin nasıl bir son yazdığı.
Baglanmayacak bi sey oyle koru korune ve korkmayacaksin kaybetmekten böylesine... Benim. lafini cikaracaksin bi kere hayatindan. Cunku kimi sahiplendiysen ilk onlar gidiyor hayatindan.