Sevgilim Türkiye'de yaşıyor, ben Fransa'da. Evlenmek istiyoruz, sizce başarabilir miyiz?

Uzak mesafe ilişkiler konusunda çok şey gördüğüm için nacizane bir abla tavsiyesi vereyim sana. Daha çok gençsin. “Dil sorun değil 1 yıla alışır” demenden belli, aradaki farkları küçümsediğin. Ben evlendiğimde Avusturya dan Almanya ya geldim. Dil sorun olmamasına rağmen, çok sıkıntı çektim mentalite açısından ve ruhum bu ülkeyi hala kabullenmiyor.
Abim, Avusturya da doğup büyüdü. Türkiye de okudu. Pariste doğup büyümüş ama yüksek lisansı Türkiye de yapan biriyle evlendi. Ortak bir yönleri var en azından, bir ülke de karar kılıp Türkiye ye yerleştiler. Aynı şekilde Fransada doğup büyümüş, Belçikanın Fransızca konuşuşan bölgesinde oturan tanıdıklarım var. Dil yine sıkıntı değil, ama aileye uzak.
Şimdi gel gelelim Türkiye den Avrupaya gelenlere. Gelen gelin olsun damat olsun, o işler kulağa geldiği kadar basit değil. Memleket, aile, çevre, edinilmiş alışkanlıklar, yediğin yemeklerin içinde yağ bile değişiyor, birde bir sıfır olarak geliyorsun. Bulgaristandan sonrası (yani Türkiye sınırı) Avrupa için bir hiç. Ne avukatlar, fizyoterapistler, kimyagerler geldi ordan buraya, hiçbiri mesleğini yapamıyor dilden dolayı.
Sana demem o ki, bak: Sevmek güzel şey. Ama Türkiye içinde bile evlensen, sen nerelisin, o nereli, Türkiye içinde nerde yaşayacaksınız, bu gibi sorular çok önemliyken, şimdi yurt dışından, internet üzerinden görüştüğün biriyle evlilik düşünüyorsun. Nekadar tanıyorsun? Ailesi kızı sana verecek kadar tanıyor mu? Sonuçta tek başına bir evlat gönderecekler Avrupaya. Kolay mı? Aile baskıcı mı rahat mı? Evlilik işleri sorup sorgulamadan iyice bütün kaynaklara sormadan öyle “hanım hanımcık iyi biri” diye olacak şey değil. Bence çok tehlikeli bir iş yurt dışından evlenmek. Yani ortak bir noktanız olması gerek. Bu işi iyice düşün derim.