Sadece dış görünüşün önemli olduğu bir dünyada iç güzellik kimin umurunda?

Takıldığımdan değil fakat böyle insanlardan iğreniyorum. Toplumun genelinin de böyle olduğunu kabul edersek ben pek insan sevmiyorum.

Ben dış görünüş olarak pekte beğenilen bir insan değilim, geçmişte pek çok kız tarafından reddedildim. Eskiden bu duruma çok üzülürdüm ama sonra anladım ki bu durum benim için bir filtre görevi görüyor. Değmeyecek insanları bu şekilde hayatıma almamış oluyorum. Beni sadece sırf dış görünüşüm ile yargılayan ve tipten ibaret sayan birisi ile mutlu da olamam zaten. Sadece bedenleri, şekilleri, görüntüleri sevenlere ne üzülüyorum. Ölüm her şeyi yok edecek zaten. Ruhları sevmeyi deneyin ruhları !

Sosyal medyadaki insanlar samimi sence? Hepsi hayatlarini güllük gülistanlık, mutluymuş gibi göstermeye , hava atmaya çalışıyor. Fakat storylerinde göstermeye çalıştıkları sahte mutlulukları çirkin yüreklerine benziyor, farkında değiller.

Zaten bu dünyayı ve insanları sevmiyorum ya bu yüzden. Evreni, doğayı, hayvanları, bitkileri seviyorum ama insan sevmiyorum. İnsan kendisi için yaşamalı bu hayatı ama ben sevdiklerim üzülmesinler diye yaşıyorum.