Arkadaş edinemiyorum ailem beni hep baskıcı yetiştirdiği için ne yapmalıyım?

Özgüven problemim yok insanları kendimden üstün de görmüyorum ama hep iç dünyamda kalmak istiyorum dışarıya açılmak beni acayip rahatsız ediyo. Dediğin gibi sanalda bi kaç deneme yaptım ama orada bile konuşmaları yarıda kestim ve kaçtım. Lisede ailemin isteğiyle okulu açığa almıştım ve yaklaşık 3 yıl boyunca evden çıkmadım kimseyle arkadaş olmadım sanırım yanlızlık üstüme yapıştı çok alıştım. İnsanlar beni boğuyo

Olmuyo ki olmuyo🤦‍♀️ mesela lisede çok sevdiğim bi arkadaşım vardı (ona da çok kendimi açamadım ama o kendini bana açmıştı yakın sayılırdık benim hayatım boyunca edindiğim en yakın arkadaşımdı) okulu tatil zamanında bırakmıştım onunla tekrar iletişime geçsem mi diye çok düşündüm ama onunla bak hayatım boyunca edindiğim en yakın arkadaşımla bile konuşamadım. Sosyal anksiyete mi bilmiyorum evde rahattım şimdi hem okul hem yurt sürekli insanlarla konuşmak zorundayım bu beni çok yoruyo bırakmak istiyorum hayatı kötü şeyler geliyo aklıma

Çok farklı bi özelliği yoktu sadece adım atmaktan gocunmaz hep o adım atar benimle konuşurdu ve ben soğuk olmama rağmen samimiydi

Evet öyle sayılır ama onunla da tam arkadaş değildik ki sorun bu

Kimseyle tam arkadaş olamadım

Yapın buna müsait derken daha bebekken bile böyle yoğruldum kimseye güvenme sırrını anlatma öyle herkesle de samimi olma bunun sonuçları bunlar. Kaçmıyorum sadece yaklaşamıyorum ve neden olduğunu bende bilmiyorum

Bunlarda bi sorun yok bunlar yüzeysel şeyler yüzeysel arkadaşlıklar edinebiliyorum ama derine inemiyorum. Hmm mesela ailem hep eleştirdiği için sevdiğim dizi film müziklerden hiç bahsedemem ve duygularımdan. Mesela yurtta şu an kimse birbiriyle samimi olmamasına rağmen sevdiği kişiyi anlatıyo ben oturdum telefonla oynayıp dinliyo gibi yapıyorum nasıl anlatıyorlar şaşırıyorum. Bana da sordular var biri işte dedim şu an flörtümle konuştuğumu sanıyolar

Heh evet aynen öyle

İstek attım yazmıyorum