Kullanma mevzusu fazla abartabiliyorum. Alıngan olma kısmında çok başarı sağlayan biri değilim. Az trip atıyor olabilirim bence batıracak kadar değil. Biraz özgürlüğüm konusunda direniyor olabilirim. Bence hakkım. Severken fazla belli edememe olayımda mevcut olabilir ama anlamak isterse anlar bazı açılardan da bir o kadar belli edici şekilde olabiliyorum.
Fazla verici olmak, dişil eril enerji dengesini sağlayamamak, çok çabuk bağlanmak, kendimi çok anlatmak, karşımdaki insanı fazla merak etmek, ilişkimi hayatımın merkezine koymak, sevdiğim insana cok fazla anlam yüklemek. Sevdigim zaman fazla cesur davranmak, iliskilerimde yalnızca kalbimin sesini dinlemek, duygusal olmak ve duygusal olarak her şeyden çok çabuk etkilenmek, alınganlık yapmak, sürekli bir şeyler istemek ya da beklemek, ilişkilerimde ailemin dostlarımın düsüncelerini hiç önemsememek, kimseye aldırmamak...
sanırım fazlaca veriyorum her şeyi almadan veriyorum buda onları şımartıyor küstahlaştırıyor.. oynayacaklarını sanıyorlar benimle ya da her istediklerini yaptıracaklarını.. ama bir defa duygularıma ve mantığıma ters bir durum içine girdiklerinde o anda ne kadar çabuk soğuyacağımın da farkında değiller
Benim öyle değer vermekmiş yok bilmem çok sevmekmiş gibi hatalarım yok. Benim eksik olduğum yönler, genelde hata yaptığım noktalar bencil olmamdan kaynaklanıyor. Alma verme dengesini bilmiyorum ben, bana verilsin ama ben vermeyim. Verdiğim kadarıyla yetinsin fazlasını beklemesin diye düşünüyorum. Bencilim çünkü. Pek ilişki insanı değilim aslında sorun bu.
Ben çok fazla seviyorum, gereğinden ederinden fazla değer veriyorum. Haliyle kendini bulunmaz hint kumaşı saniyor o zaman ayar çekiyorum ve orjinale dönüyor.
Çok sevip değer veremiyorum ben. Hadi diyelim çok sevdim, sevgimi gosteremiyorum. Herşeyi dozunda seviyorum çunku. Biri beni çok sevince bunalıyorum. Karşımdaki de mal degil herhalde niye sevgisinin karşılıgını gormedigi yerde kalsın ki? Bu arkadaşlık ilişkilerimde de boyle. Şimi de biri var birisi, gittim açıldım. Bana diyor ki agustosta kar yagması daha mumkun yani gercekten sevdigime inanmıyor, o enerjiyi alamıyormuş. Haklı da.. Bir an önce iflah olmam lazım 30 yaşımı bulamadan emekli olurum yoksa🤪
Karşı cinse güvenilmemesi gerektiğini unutuyorum her seferinde, gereğinden fazla değer veriyorum. İki güzel söze kanıyorum buda benim s*laklığım olsa gerek! Herkesi kendimiz gibi sanıyoruz
Valla duygularımı çok belli ediyorum, bazen bu konuda kendimi frenlesem dediğim çok oluyor. Sonra karşımdakini darlıyorum, çok sık boğaz etme huyum vardır. Kıskançlıklarım da bazen aşırıya kaçıyorum, bir de triplerimde. Bazen haklı olsam bile özür diliyorum. Oysa ki haklısın, bir bekle bırak karşındaki özür dilesin ama yok illa ben dileyeceğim. Arada aptallığım tutuyorsa demek.😄
Hak ettiğinden fazla değer vermek yaptığım en büyük hata, bir sonrakine yapmayayım diyorum ama yine yapıyorum, herkese hak ettiği kadarını vermek lazım.
Ben bazen sıkılıyorum. İlgisiz davranıyorum. Ama sevmediğimden değil. O an vakit harcamak istemiyorum sadece. Uzun uzun dert dinlemek istemiyorum ama bir şekilde telafi ediyorum sonra.
Biraz fazla bağlanabiliyorum. Bu da kendi karakterimin dışına çıkmama sebep oluyor. Aşık olduğum kişi tek odak noktam oluyor mantığımı devreye sokamıyorum. O yüzden kapattım karşimm aşk kapısını 😄
2
0 Yorumla
Gizli Üye
(30-35)
+1 yıl
Adamin. niyetini. bile bile bir umut diyip icimdeki sesi dinleyip gidiyorum buluşmaya. Sonra büyük bir pismanlik. Ve işin ilginç tarafı adam bunu bana büyük hediyeler güzel laflar söyleyerek kandirmiyor beni. Sadece gitmek istiyorum ve gidiyorum bunu hep yapıyorum. İlk. bulusmadan sonrasi. olmuyor tabiki de , kullanılmış psikolojisine giriyorum