İlla ki sizin tanıyıp sevmeniz şart mı, başkalarının uygun gördüğü kişiyle de tanışıp doğru kişi olduğuna kanaat getirdiğiniz biriyle bir evliliğe adım atar mısınız?
Hayır tercih etmem. Emrivaki şeyleri hayatımda istemiyorum. Ya tesadüfi ya da kendi isteğim ile gerçekleşecek bir ilişkiyi isterdim. Başkalarının benim hayatıma ya da beraber olacağım kişiye karışmalarını sevmiyorum ve bu beni soğutur.
Açıkçası ben bu şekilde evlendim. Hiç bir zaman bir kız arkadaşım dahi olmadı.
Camii ortamı ve dost meclisindeki sohbetlerde bulunduğumdan, nasihatlar dinlediğimden evliliğe bakış açım farklı idi. Helâl süt emmiş Güzel ahlaklı birisi olsun gerisi önemli değil dedim kendimce. Bu arada okumuş gün görmüş Üniversite mezunuyum. Yobaz falan değilimdir :) Nitekim nasip bulundu evlendim. Hiç bir zaman pişmanlık duymadım. Ama evliliğim ihanetle bitti maalesef. Tüm çabalarıma rağmen o hatasından dönmek istemedi ve evlilik bitti. Dedim ya pişman değilim.
Görücü usulü bana daha mantıklı geliyor. Çünkü işin için tanıdıklar ve dostlar giriyor. Onlarda biz bu kişinin ahlakına, davranışlarına, efendiliğine, hanımefendiliğine kefiliz diyorlar. Yani size münasip görmeleri, değerli bir hediye gibi geliyor bana.
Bu zamanda önüne gelen her kişiyi çevirip te gel tanışalım diyemezsin. Ben hayatta bunu yapamam zaten.
Burada Usul zaten tanışmaktır. İlla evlenme kaidesi yoktur. Söz olur Nişan olur bunlar sizi bağlamaz. Bunlar iptal de edilebilir. Maksat doğru kişilerin bir araya gelip tanışması, birbirlerinde ne beklentileri var onları mukayese etmeleri gerekir. Zaten uygun ise kişiler ciddi adım atarlar.
Görücü usulüne pis kaka diye bakmıyorum ama bana bulabilecek kişiler annem ve teyzem. Annemle güzellik algımız tamamen farklı zaten teyzemin bulacağı kız da dindar tip olur muhtemel. Sanmam yani iyi olacağını ben daha iyilerini buluyorum, bulurum