Beni üzenler elbette bir gün ağlayacaklar. Bu durum ikili ilişkiler içinde değil, kurulan arkadaşlıklar için de geçerli. "Sen ağla, ben izliycem" demem ama Allah'a havale ederim. Ve ilahi adalete o kadar güveniyorum ki. Kimse yaşattığını yaşamadan ölmezmiş. Bu yüzden sadece kırdıkları yerden kırılmaları dileğiyle diyorum.
Benim için bunu temenni edenler oldu, o yüzden diyorum ki onlar ağlasın.. ya da kötü temenni de bulunmayım bana döner.. Kimse ağlamasın da demiyorum.. Ama sevdiklerime, kıyamadıklarıma bir şey olmasın, onlar hep gülsün.. Benim kötülüğümü isteyenlere de Rabbim adaletiyle muamele etsin diyorum
Ama sence onların da bana çektirdiklerini çekmesini istemek ilahi adaleti beklemek hakkım değil mi? Düşünsene dünyada da ahirette de yırtacak buna yürek nasıl dayanır? İnsan hali ile onların da kısasa kısas olarak aynı acıyı tadıp empati yapmasını bekler.