Öyle büyük sevmelerim hiç olmadı. Sevildiğimi düşünüp sevdiğim oldu, kendimi değerli hissettiysem sevdiğim oldu ama sevilmediğimi hissettiğim zamanlarda ben de sevmeyi bıraktım. Hiç öyle bağımlılıklarım olmadı, bitti diye üzüldüğüm ilişkilerim de olmadı. Mantık olarak bakıyorum; seviyorsa seviyorum, değer veriyorsa değer veriyorum, onun için bitiyorsa benim için de bitiyor. Bir daha böyle sevmem dediğim aşk hiç bir zaman olmadı yani. Sanırım bu konuda duygusuz ve umursamazım. Karşımdakine göre şekilleniyor çünkü duylarım. Onun için bittiyse benim için çoktan bitmiş oluyor zaten.
Dedim, daha yeni diyorum hatta. Geçen arkadaşımla bunu konuştum, "Ya dedim bir daha gönlümdeki kişi kadar kimseyi sevmem, sevemem. Peki ya onunla olmazsa, bir gün o defter kapanırsa nolacak? Ben kimseyle evlenemem bile, evlendiğim kişiyi o kadar sevemem peki bu da ona ihanet sayılmaz mı? Yok dedim, ben ondan başkasını istemiyorum olursa onunla olur olmazsa hiç olmaz" Böyle bir sohbetimiz olmuştu. Son nolur bilmiyorum, bir başı var mı onu da bilmiyorum ama kalbimde yeri hep aynı onu biliyorum.
Bir daha böyle aşk yaşamam, yaşandı fakat aşk öyle sanıldığı gibi çook uzun yıllar devam etmiyor. Aşk sevgiye alışkanlığa bağımlılığa dönüşüyor. Onu hâlâ seviyorum fakat aşk değil, bu saatten sonra bana ne lazim aşk? Bana huzur ve mutluluk yetiyor. Aşkımın meyvelerini ( çocuklarım) aşklarını izliyorum dinliyorum.
Merhaba🎈 Bir daha dediğimiz her olayın tekrarını yaşamak ile mükellefiz sanki. Ne desek aynısı, benzeri, müadili tadında duygular. Ve hayatın kendi öcünü tertemiz alma şeklide böyle gibi.. Söylediğim birçok zamanda tekrar ettim kendimi, yordum, doydum sonra. Şimdi büyük konuşmak istemiyorum.
Bir daha böyle sevmem demem. Öyle sevebiliyorsam daha iyisini de sevebilirim demek ki. Bende bir gelişim var derim helal olsun bana derim.
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(36-45)
+1 yıl
5 yıllık dolu dolu yaşadığımız , şehrin her yerine anı biriktirdiğim kişiyle yabancılaştık. Ayrılmadan 2 ay önce telefonlarımızın hatırlatıcısına evleneceğimiz tarihi yazarak "ve artık evli ve mutluyuz" yazmıştık. Ben koca şehirde yapayalnız kaldım fakat başkasıyla evlendi ve o evlendikten 3 ay sonra telefonumun hatırlatıcısı ikinci defa hüzne boğdu beni. Evli olan oydu mutsuzluğu ise bana dert olmuştu.
Böyle bir şey söylemedim. Çünkü hayatın karşımıza ne zaman ne çıkaracağı belli olmuyor. Ama dediğim bir şey var severim belki ama "bir daha o şekilde kimseye güvenmem." Her zaman bir açık kapı bırakırım.
Keşke sevmeseydim diyorum. Tarihi karıştı diyemem. Enkazı kaldı ve ben o enkazı bir türlü kaldırmıyorum. Taki kaldıra bilecek birini bulana kadar. Ölülerinizi bile hayırla anın derler ya ben bi ölü olarak bile görmüyorum. Ve hayırla anmıyorum.
birdaha böyle sevmem dediğim aşkımı severek terkettim iyi ki yaptım çünkü aşk acı çektirir en azından acı çektirdi mutlu olmadığım için tarihe karıştırdım.
Ben harap oldum aşk öldü kızmı o iyi ya onda bişey yok ölüyorum ama o bilmiyor bigün ölücem diye çok korkuyorum insan hali ya affedemeden oda ölürse ya azap görürse diye çok korkuyorum ama o bilmiyor