Bazen herşeyi deneriz. Bir avuç sevgi için ellerimizi açık tutarız. Günlerce ,haftalarca , aylarca. Bizi umursamayan kişilerin hayaliyle uyuruz. Acıyan yanınız iyileşti mi? Onlar için ağlarken hıçkırıklar içinde kalırız. Var mı böyle acıtan hikayeleriniz?
Gidecek olanı tutamıyorsun, hep bir bahanesi oluyor. Yok o sebepten yok bu sebepten soğudum da vazgeçtim de bilmem ne de diye konuşup dururlar. Birisi direkt olarak sizden vazgeçiyorsa bilin ki artık onun için başkası vardır. Durduk yere kimse sevdiğinden veya sevgisinden vazgeçmez.
Evet, bir çok defa yaşadım bunu. Bazı şeyler çabaya bakmıyor, sadece olmuyor işte. Bunu kabullenmeyi öğrenmek epey zamanımı alsa da başarabildiğimi düşünüyorum. Kafama koyduğum şeylerin peşini kolay kolay bırakmayan biri olarak yine de sonuna kadar giderim, yorulurum, direnirim ve elimden gelenin fazlasını yaparım fakat olmadığını gördüğümde de daha fazla peşinden gitmem. Biraz can yakıcı olsa da hayat her zaman istediklerimizi vermiyor, istemediğimiz yollardan gitmek durumunda kalabiliyoruz fakat o yollar bazen daha iyi yerlere götürebiliyor. Olumsuzlukların içinde olumlu şeyler sunabiliyor. Bu yüzden akışa bırakmalı bir şeyleri, o akıntı elbet istediğin bir yerde bırakıyor seni…
çaba verip kaybettiyse eğer.. en üzücüsü budur ki senin çabalarınla iyileşen birisinin sana sırt çevirmesi aslında senden ziyade kötü günlerini arkada bırakırken senide bıraktığının işaretir dolayısıyla kaybettiysen sen onu değil sadece ona verdiğin emekleri kaybetmiş olursun onun varlığını artık hissetmiyorsan kalbinde korkuyorsan duvarlarını yükseltirsin ve bir daha kimseye çaba göstermemek için kendine söz verirsin lakin sonra yine birisi yüreğine dokununca koşarsın deli gibi:)
çok çabaladım çok sevdim olsun istedim olmadı işte canım yandı isteyerek ben ayrıldım ayrılık acısını iliklerime kadar hissetmiştim çünkü gerçekten sevmiştim bir dünya kurmuştum kendi içimde o olacaktı birde ben ama o dünyamı yıkmaktan başka bir şey yapmadı acı çektirip canımı yaktı canım yanıyor dedikçe ölüyorum ben dedikçe daha çok öldürdü beni siz hiç hayata küstünüz mü ölmek için Allah'a yalvardınız mı işte o haldeydim en dio dibin dibi derler ya o yerdeydim sonra sirkelenip kızım kendine gel dedim dim dik kalktım ayağa öyle bir intikam aldım ki köpek gibi sürüm sürüm süründü ama ben eski ben değildim akıllanmış güçlü bir kadın olmuştum. uzun oldu kusura bakmayın 🙂
Kaybettiklerim tabi ki var.. Genelde hislerimi fazlasıyla kontrol altında tutabilen bir insanım.. Acılarımı, kayıplarımı durduk yere kimseye anlatma ya da yansıtma taraftarı değilim.. Zaman zaman derinleşiyorum ama kendi içimde, yalnız yaşamayı tercih ediyorum.. Keyifli geceler..
Evet, var. Bazen insan sonuna kadar değer, tek bir umut için elinden geleni yapar. Aylarını, yıllarını verir ki belki olabilir diye, belki o hayalini kurduğum kişiyle mutlu olurum diye. Bazen o yol çok yokuşlu olur, çık çık yorulursun. Sonunda ya gerçekten o kadar çabaladığına değer, ya da değmez. Olmayınca değmediğini anlıyorsun, pişmanlık duyuyorsun. O kadar emek ve çabanın bir peçete gibi silinip gitmesini izliyorsun.
Onu yıllar önce çok yapardım. Şunu anladım ki insanlar değeri hak etmiyor. Kendilerine zarar veren ne varsa o şey hoşlarına gidiyor.
O yüzden vazgeçtim çabalamaktan. Anın keyfini yaşıyorum. Eğer ki bir şey olacaksa da kendi kendine olsun. 1 kere de benim çabamla olmasın. Kaybetmedim hiç birini, vazgeçtim.
Evet ama ben kaybetmedim o kaybetti akıl edemeyeceğiniz kadar sabrettim yaotığı bütün bokluklara katlandım hep yanında oldum sıkıntıları vardı yine yanında oldum bir çok şeye katlandım ama o naptı biliyormusunuz? Bütün dertleri ailevi sorunları bitince benden ayrılir ayrılmaz başkasına gitti ben bunların storysini gördüm gerçekten kimse birşeyi haketmiyor ne değeri ne sevgiyi kimseye güvende olmaz allahından bulsunlar hakkım hellal değil ben bunları haketmedim o yüzden çabalamayın artık ne oluyosa olsun ama karşındaki insan çabalıyorsa çabalayın cabalamıyorsa yol verin sizde brnim gibi üzülmeyin hala seviyorum onu unutamıyorum 2 ay olcak...
Çok çaba gösterip de sonu hüsranla biten bir ilişkim olmadı. Bundan sonra da olmaz umarım. Verdiğin emeğin hiçe sayılması, umursanmaması çok kötü bir his olmalı. İki taraf da üstüne düşen çabayı gösterse ortada bir kayıp olmayacak aslında. Fakat insanlar gördükleri çabaya aynı çabayla karşılık vermekten kaçınıyor. Çabalamak, herkesin girişeceği bir eylem değil. Zora gelemiyor insanlar...
Hikayeler çok ama kahramanlar yok. Çabaladığım, uğraştığım, sevdiğim oldu elbette ama sonu hayal kırıklığı. Anladım ki ne sevdiğin için nede arkadaş sandığın için gereğinden fazla çabalamıycaksın. Çünkü değmiyor.
Yatpilan her şey ya doğrudur ya yanlıştır ikisinin ortası yoktur bunu mantığına imtihamini yap d ki gruyu seç yap yanlışı değil çünkü doğru olan herzaman dogrudur
Çok çaba verdim öyle böyle değil. Bütün lise hayatım ona gitti. En sonda ayrıldık... Ama şu an o 2 senelik üniversiteye gidiyor vedalaşmaya gelecek içim öyle bir acıyor ki anlatamam
Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Kadın Emeği 
Özel Günler & Hijyen 
Cinsel Yaşam 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
